دوشنبه 1 تیر 1405 – 14:25
اقتصاددانها نسبت به دیدگاه ایلان ماسک درباره تورم منفی در اقتصاد مبتنی بر هوش مصنوعی تردید دارند.
به گزارش سرویس هوش مصنوعی تکناک، بیشتر ما در چارچوب یک قرارداد اقتصادی ساده رشد کردهایم و نیروی کار خود را در برابر دستمزد مبادله میکنیم، بخشی از آن را مصرف و باقی را پسانداز میکنیم، با این امید که این انباشت تدریجی در نهایت باعث نوعی امنیت مالی پایدار شود. اما منطق حاکم بر این سازوکار، در طول زمان تغییر چندانی نکرده است. قیمتها در اغلب سالها روند صعودی و تدریجی دارند. فدرال رزرو نیز ماموریت دارد این روند را از تبدیل شدن به تورم شتابگرفته مهار کند. در همین چارچوب، توصیههای اقتصادی به نیروی کار تقریبا ثابت مانده است: کار کن، پسانداز کن و برای آیندهای آماده باش که قدرت خرید پول هر سال کاهش مییابد.
در این چارچوب، پرداخت مستقیم پول یک سیاست حمایتی سنتی نیست، بلکه سازوکاری برای حفظ گردش نقدینگی در اقتصادی است که در آن دستمزد مبتنی بر کار انسانی نقش مرکزی خود را از دست میدهد. فراتر از لایههای آیندهگرایانه، استدلال ماسک در اصل بازتعریف یک پرسش قدیمی است: زمانی که تولید به طور عمده توسط ماشینها انجام میشود، مسئله اصلی دیگر خلق ثروت نیست، بلکه نحوه توزیع آن در جامعه است.
بُعد دیگر ماجرا، مسئله مالی آن است. منتقدان هشدار میدهند که اجرای پرداختهای نقدی فراگیر در کنار بدهی ۳۸ تریلیون دلاری موجود، میتواند فشار مضاعفی بر ساختار مالی دولت وارد کند؛ همان نهادی که قرار است این سازوکار را پشتیبانی کند. حتی در میان تحلیلگران همدل با این ایده، فقدان هرگونه رقمگذاری دقیق یا چارچوب اجرایی مشخص به وضوح دیده میشود. از منظر تحلیلی، فاصله میان سناریوی ترسیمشده توسط ماسک و واقعیت کنونی اهمیت بیشتری از صحت یا خطای نهایی آن دارد. در اقتصاد، تورم منفی در ظاهر جذاب به نظر میرسد، اما پیامدهای رفتاری آن (از تعویق مصرف تا رکود تقاضا) میتواند کل چرخه اقتصادی را کُند کند و در عین حال بار واقعی بدهیها را افزایش دهد. در چنین شرایطی، دستمزدها نیز دچار رکود یا کاهش میشوند؛ عاملی که توضیح میدهد چرا در روایت ماسک، پرداخت مستقیم نقدی به جایگاه مرکزی منتقل شده است.