منتشر شده در ۰۶ آذر ۱۴۰۴ ساعت ۱۷:۵۵
بحران آلودگی تهران نتیجه سالها بیتوجهی به مترو و اولویت قرار دادن ساخت اتوبانها است؛ روندی که تعادل حمل و نقل شهری را کاملاً برهم زد.
بحران آلودگی تهران امروز دیگر یک هشدار ساده نیست؛ یک واقعیت تلخ و پابرجاست که سیاستهای نادرست مدیریت شهری آن را سالبهسال تشدید کردهاند. در حالی که کلانشهرها برای بقا به سمت حمل و نقل عمومی کارآمد میروند، تهران راهی برعکس را در پیش گرفت: توسعه بیوقفه اتوبانها و رها کردن مترو. ریشه این بیتعادلی به طرح جامع حمل و نقل و ترافیک تهران مصوب سال ۱۳۸۷ باز میگردد؛ طرحی که وعده تکمیل ۱۲ خط مترو تا پایان ۱۴۰۳ را داده بود، اما امروز تنها ۷ خط اجرا شده و خطوط سریع السیر عملا رها شدهاند. در مقابل، شبکه بزرگراهی با نزدیک به ۵۵۰ کیلومتر تقریبا تکمیل شده، و همین نابرابری ساختاری میلیونها شهروند را به استفاده ناگزیر از خودروهای شخصی سوق داده است. نتیجه مستقیم این روند، انفجار ترافیک، مصرف بیسابقه سوخت و تشدید بحران آلودگی تهران بوده است.