به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ تقریبا همه میدانیم بلوغ به چه معناست؛ حداقل تجاربی در این زمینه داشتهایم.
بلوغ مرحلهای طبیعی از رشد هر انسانی است که در دوره زمانی قابل پیش بینی اتفاق میافتد. با اینحال، همین که بچهها به دوره بلوغ نزدیک میشوند، خیلیها دست و پایشان را گم میکنند، طوری با این پدیده رفتار میکنند انگار بلایی است که دارد بر سر خودشان و فرزند دلبندشان نازل میشود و قرار است همه چیز را به هم بریزد. برخی دیگر فوری سرشان را زیر برف فرو میبرند، خودشان را به نشنیدن، ندیدن و ندانستن میزنند.
اتفاقاتی را که درست دارد جلوی چشمشان میافتد، انکار میکنند یا میگذارند که فرزندشان خودش این مرحله را طی کند. استدلال هم میآورند که مگر کسی در مورد این چیزها با ما حرف زد؟! خودمان فهمیدیم و خودمان با آن کنار آمدیم. هستند والدینی هم که شورش را درمیآورند، روی همه چیز حساس میشوند، همه چیز را به بلوغ نسبت میدهند و خلاصه از هر ده جملهای که با فرزندشان حرف میزنند، هشت مورد به علائم بلوغ و رفتارهای نوجوان در این دوران و مانند آن مربوط میشود.
البته، بلوغ برای نوجوان اول از همه و بعد اطرافیان او، دوران حساسی است. به خصوص دختران که چون زودتر از پسران علائم بلوغ را تجربه میکنند و برخی از این علائم خیلی متفاوت از عادتهای معمول زندگیشان است، در معرض آسیب بیشتری هم هستند.