سالهاست نام سیستان با بحران آب، خشکی تالاب هامون و وابستگی به حقابه هیرمند گره خورده است.
سالهاست نام سیستان با بحران آب، خشکی تالاب هامون و وابستگی به حقابه هیرمند گره خورده است. بحران آب در سیستان و بلوچستان در دو دهه گذشته همواره یکی از مهمترین دغدغههای مردم و مسئولان بوده است. کاهش آورده رود هیرمند، خشکسالیهای متوالی، افت ذخایر چاهنیمهها و پراکندگی گسترده سکونتگاههای روستایی، تأمین پایدار آب شرب را به یکی از مهمترین اولویتهای وزارت نیرو تبدیل کرده است.
در ماههای اخیر، دولت و شرکت آب و فاضلاب استان مجموعهای از طرحهای کوتاهمدت و بلندمدت را برای افزایش پایداری آب شرب اجرا یا تکمیل کردهاند؛ از انتقال آب دریای عمان و طرح تهلاب گرفته تا تکمیل خطوط انتقال و توسعه شبکههای آبرسانی روستایی. اما پرسش اصلی این است که آیا این پروژهها میتوانند به بحران آب سیستان برای همیشه پایان دهند یا تنها بخشی از راهحل هستند؟
این گزارش با مرور آخرین اقدامهای دولت، آمارهای رسم، شبکه توزیع، ساخت مخزن ذخیره، حفر و تجهیز چاه و سایر تأسیسات مرتبط با آبرسانی میشود.
وی با اشاره به اجرای ۱۲۳طرح و پروژه در سند اجرایی استان، از پیشرفت میانگین بیش از ۵۰درصدی این طرحها خبر داد و گفت: با تمرکز بر تکمیل پروژههای نیمهتمام، شاخص بهرهمندی آب آشامیدنی روستایی به ۷۹درصد ارتقا یافته است.
سرگلزایی اظهار کرد: طبق برنامهریزی صورت گرفته، تا پایان تابستان امسال ۵۰روستا در سیستان و بلوچستان به شبکه آبرسانی پایدار متصل میشوند تا وابستگی این مناطق به تانکررسانی بهطور کامل حذف شود، در واقع اجرای این پروژهها تا پایان سال ۱۴۰۵، زمینه دستیابی به پوشش کامل خدمات آبرسانی پایدار را فراهم میکند.