آینهکاری، کاشیکاری، گچبری، آجرکاری و حجاری، هر یک در دورهای جامهای فاخر بر قامت دیوارها و سقفهای حرم مطهر امام رضا(ع) پوشاندند تا بر جلال و جمال این بارگاه ملکوتی بیفزایند.
آینهکاری، کاشیکاری، گچبری، آجرکاری و حجاری، هر یک در دورهای جامهای فاخر بر قامت دیوارها و سقفهای حرم مطهر امام رضا(ع) پوشاندند تا بر جلال و جمال این بارگاه ملکوتی بیفزایند؛ اما در میان این آرایههای ماندگار، هنری کمتر دیدهشده نیز سالها بر سطوح حرم مطهر نقش بسته بود. رنگهایی که با ظرافت بر گچ و دیوار مینشستند، نقوش گیاهی، اسلیمی و ختایی را جان میبخشیدند و چشم زائر را به تماشای خود فرامیخواندند.
از تیره و روشنهایی صحبت میکنیم که با نقشاندازی بر دیوارهای حرم مطهر هنرمندانه آن را میآراستند و در قامت نقاشیهایی درمیآمدند که روزگار هم نتواند رنگ از رخسارشان ببرد. نقاشیهایی که بر اثر مرمتهای پیاپی زیر لایههای تازه آینهکاری و نماسازی پنهان شدند، اما اسناد تاریخی، سفرنامهها و شواهد معماری نشان میدهند از سدههای دور، یکی از عناصر مهم تزئینات حرم مطهر رضوی بودهاند؛ آثار هنرمندانهای که پیشینه آن دستکم به پیش از عصر تیموری میرسد و در دورههای مختلف تاریخی، متناسب با ذوق و شیوه رایج هر عصر، جلوهای تازه یافتند.