خبر، نسبتاً کوتاه، اما تأملبرانگیز است. کشورهای حاشیه خلیج فارس، همپیمانان آمریکا در منطقه غرب آسیا که از خاک سرزمینی آنها عملیات نظامی علیه ایران اجرا شده است، به دنبال بستن پیمان امنیتی و دفاعی با پاکستان هستند.
خبر، نسبتاً کوتاه، اما تأملبرانگیز است. کشورهای حاشیه خلیج فارس، همپیمانان آمریکا در منطقه غرب آسیا که از خاک سرزمینی آنها عملیات نظامی علیه ایران اجرا شده است، به دنبال بستن پیمان امنیتی و دفاعی با پاکستان هستند. درواقع پاکستان قرار است به پیمانکار امنیتی و نظامی شیخنشینهای پرنفت حاشیه جنوبی خلیج فارس تبدیل شود. اینکه چرا پاکستان باید چنین نقشی را ایفا کند و واشنگتن در ورود اسلامآباد به این بازی تازه چه نقشی دارد، طبعاً در صفحات سیاسی جراید و توسط کارشناسان گروههای مربوط مورد نقد و بررسی قرار میگیرد، اما حقیقتی که شاید باید بهتر و دقیقتر بررسی شود، بازآفرینی پدیده «ژاندارمسازی» در منطقه غرب آسیاست. تعیین ژاندارم، رویکردی است که به شدت از هزینههای تثبیت منافع قدرتهای بزرگ در یک منطقه میکاهد و بار استعمارگری را بر دوش استعمارزده میگذارد. مردم منطقه، بدون اینکه بدانند، هزینه چپاولها و غارتگریهایی که علیه خودشان سازماندهی شدهاست را از جیبشان میپردازند. این روند در تاریخ جهان، به ویژه در ۱۳۰ سال اخیر بیسابقه نیست؛ با این حال، کمتر کسی درباره عملکرد و فرجام ژاندارمها روایت یا نوشتار مستقلی ارائه کرده است. گزارش پیش روی شما، تحلیلی تاریخی درباره این پدیده و عاقبت مرسوم در آن است.