تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۵/۰۷ ساعت ۱۴:۵۲
گروه جامعه : روزنامه هفت صبح نوشت: درحالیکه این روزها اخبار جنگ و مذاکره از مهمترین دغدغهها و چالشهای افکار عمومی و اخبار رسانهها و فضای مجازی است، زیر پوست کلانشهر تهران همچنان اتفاقهایی رقم میخورد که باعث میشود اخبار دیگر تحتالشعاع آن قرار گیرد. خبرهایی که گاه محور آنها نوجوانانی هستند که فارغ از این هیاهوها، در دنیایی کاملاً متفاوت زندگی میکنند. رخدادهایی که نشان میدهد شاید یکی از مهمترین اتفاقاتی که بیسروصدا در حال وقوع است، «بیخبری» ما از نسل جدید باشد؛ نسلی که ساعتهای طولانی از زندگیاش را در فضای مجازی میگذراند و بیش از خانواده، مدرسه و کتاب، از محتوای شبکههای اجتماعی تأثیر میپذیرد.
اتفاق اخیر در ایرانمال و حضور «نیما تکیدو» (یوتیوبر ) تنها یک خبر پربازدید نبود، بلکه یک «سند اجتماعی» بود. فراخوانی ساده برای دیدار، منجر به رزرو سریع ۵ هزار بلیت رایگان شد، اما در عمل، دهها هزار نوجوان و جوان از شهرهای مختلف تهران را به سوی ایرانمال کشاندند.
ازدحامی که به قدری شدید بود که مراسم را به هم ریخت، کنترل جمعیت از دست رفت و خود نیما در میان فشار جمعیت آسیبدیده و به بیمارستان منتقل شد والبته در کنار آن رستورانها و کافههای ایران مال شلوغترین روز عمرکاری خود را تجربه کردند! این رویداد در واقع تکرار ماجرایی بود که پیشتر نیز دیده بودیم؛ اما این باا «سایه» یا «نتیجه» مشکل میجنگیم، در حالی که باید به «ریشه» مشکل یعنی نیازهای ارضا نشده این نسل نگاه کنیم. راهکار از نظر او، پذیرش این تفاوتهاست؛ یعنی قبول کنیم که واقعیتِ زندگی این نسل متفاوت است و به جای قضاوت ارزشی، به دنبال راهکارهایی باشیم که در همان فضای دیجیتالی آنها، محتوای جذاب و مفید خلق کنیم.
خطای نسل قدیم و تحقیر ناخودآگاه
امیری اعتراف میکند که بسیاری از متخصصان و اساتید دانشگاه، ناخودآگاه با نگاه «از بالا به پایین» با نسل جدید برخورد میکنند. وی میگوید تکیه بر مقالات علمی و جایگاه دانشگاهی نباید باعث شود که به این نسل حس تحقیر داده شود. بدین ترتیب شاید بهترین راهکار در تعامل با نسل جدید خلاصه شود. اگر سیستم سنتی بپذیرد که نسل جدید متفاوت است و به جای قضاوت، به دنبال همراهی و شناخت آنها باشد، ازبسیاری از آسیبهای اجتماعی جلوگیری میشود. در این راستا به گفته کارشناسان موثرترین گزینه آن است که آموزش و محتوای جذاب را به خودِ فضای مجازی ببریم، چون این نسل چه بخواهیم و چه نخواهیم فقط به دنبال چیزهای جذاب میروند!
اتفاق اخیر در ایرانمال و حضور «نیما تکیدو» (یوتیوبر ) تنها یک خبر پربازدید نبود، بلکه یک «سند اجتماعی» بود. فراخوانی ساده برای دیدار، منجر به رزرو سریع ۵ هزار بلیت رایگان شد، اما در عمل، دهها هزار نوجوان و جوان از شهرهای مختلف تهران را به سوی ایرانمال کشاندند.
ازدحامی که به قدری شدید بود که مراسم را به هم ریخت، کنترل جمعیت از دست رفت و خود نیما در میان فشار جمعیت آسیبدیده و به بیمارستان منتقل شد والبته در کنار آن رستورانها و کافههای ایران مال شلوغترین روز عمرکاری خود را تجربه کردند! این رویداد در واقع تکرار ماجرایی بود که پیشتر نیز دیده بودیم؛ اما این باا «سایه» یا «نتیجه» مشکل میجنگیم، در حالی که باید به «ریشه» مشکل یعنی نیازهای ارضا نشده این نسل نگاه کنیم. راهکار از نظر او، پذیرش این تفاوتهاست؛ یعنی قبول کنیم که واقعیتِ زندگی این نسل متفاوت است و به جای قضاوت ارزشی، به دنبال راهکارهایی باشیم که در همان فضای دیجیتالی آنها، محتوای جذاب و مفید خلق کنیم.
خطای نسل قدیم و تحقیر ناخودآگاه
امیری اعتراف میکند که بسیاری از متخصصان و اساتید دانشگاه، ناخودآگاه با نگاه «از بالا به پایین» با نسل جدید برخورد میکنند. وی میگوید تکیه بر مقالات علمی و جایگاه دانشگاهی نباید باعث شود که به این نسل حس تحقیر داده شود. بدین ترتیب شاید بهترین راهکار در تعامل با نسل جدید خلاصه شود. اگر سیستم سنتی بپذیرد که نسل جدید متفاوت است و به جای قضاوت، به دنبال همراهی و شناخت آنها باشد، ازبسیاری از آسیبهای اجتماعی جلوگیری میشود. در این راستا به گفته کارشناسان موثرترین گزینه آن است که آموزش و محتوای جذاب را به خودِ فضای مجازی ببریم، چون این نسل چه بخواهیم و چه نخواهیم فقط به دنبال چیزهای جذاب میروند!