در این روستای شگفتانگیز، جریان زندگی سنتی در میان «کرانها» (خانههای صخرهای) همچنان تپنده و پویاست؛ ویژگی منحصربهفردی که کندوان را در زمره سه روستای صخرهای جهان قرار داده و چشم سازمانهای بینالمللی از جمله یونسکو را به خود خیره کرده است. با این حال، حفظ این میراث کهن برای نسلهای آینده، امروز در گرو عبور از چالشهای مدیریتی، مهار ساختوسازهای ناهمگون و توازن میان توسعه مدرن و اصالت تاریخی است.
پیوند کندوان را یک گام دیگر به ثبت جهانی نزدیکتر کند.
روستای هفت هزار ساله صخرهای کندوان با کران های سنگی بکر و دست کند و زیبایی های زندگی شبه غارنشینی از جاذبه های طبیعی و تاریخی کشورمان در آذربایجان شرقی محسوب می شود.
این روستا در ۶۲ کیلومتری تبریز مرکز آذربایجان شرقی قرار گرفته و به سبب ویژگی معماری صخره ای و بافت مخصوص آن در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است اما بیش از 10سال است که در نوبت ثبت جهانی شدن یونسکو قرار دارد.
خانه های این روستا که از دل صخره های کله قندی و کندویی شکل دامنه کوه سهند کنده شده است، نماد سختکوشی مردم است که با دست های خود خانه ها را ساخته اند.به عقیده محققان قدمت وجود این صخره ها که به کران معروف است به هفت هزار سال پیش و قدمت زندگی در آن نیز به یکهزار و ۵۰۰ سال پیش می رسد.روستای کندوان پانزدهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۶ به شماره ۱۸۵۷ در آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .