۱۴۰۱/۱۲/۱۶ ۱۰:۲۹
پرسش:
برخی از افراد در نیمه شعبان، احیا میگیرند و آن را جزء شبهای قدر میدانند، آیا چنین نظری بر اساس روایات است؟ و اعمال خاصی در روایات برای شب و روز نیمه شعبان سفارش شده است؟
پاسخ:
مقدمه
ماه شعبان یکی از ایام ویژه برای عبودیت در اسلام محسوب میشود. قله ایام ماه شعبان در نیمه آن است که فضیلت بسیاری توسط اهلبیت علیهمالسلام برای آن بیان شده است. شاید تصور عموم مردم نسبت به فضیلت این شب، مناسبت میلاد امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف باشد که جستجوی ساده در روایات نشان میدهد، جایگاه معنوی این شب پیش از ولادت حضرت در سال 255 قمری، در کلمات معصومان علیهمالسلام نمایان بوده و همزمانی این میلاد، بر ارزش نیمه شعبان افزوده است. عباداتی مانند احیاء، نماز و … برای این ایام معین شده که در ادامه به برخی از آنها اشاره خواهد شد.
الف) جایگاه نیمه شعبان
روایات متعددی وجود دارد که به بیان فضایل شب و روز نیمه شعبان پرداختهاند. یکی از زیباترین روایات، کلامی است از امام صادق، علیه¬السلام، روایتشده که پدر بزرگوارشان در پاسخ کسی که از فضیلت شب نیمه شعبان از ایشان پرسیده بود فرمودند:
هِیَ أَفْضَلُ لَیْلَهٍ بَعْدَ لَیْلَهِ الْقَدْرِان شب قدر است، بلکه گویای این است که بخشی از خصوصیات و برکات شبهای قدر در این شب نیز قابلدسترسی است. بر همین اساس در روایات رسیده از معصومان علیهمالسلام، عبادات متعددی برای نیمه شعبان ذکر شده است که عمده آنها احیاء (شبزندهداری)، ذکر، دعا و نمازهای خاص است. زیارت امام حسین علیهالسلام نیز در نیمه شعبان نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است.
پینوشتها:
1. سید ابن طاووس، رضی الدین علی، الاقبال بالاعمال الحسنه، تهران: دارالکتب الإسلامیه، چاپ دوم، 1409 ق، ج 2، ص 695.
2. همان، ج 2، ص 705.
3. مجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، محقق / مصحح: جمعى از محققان، بیروت: دار إحیاء التراث العربی، چاپ دوم، 1403 ق، ج ۹۸، ص ۸۷.
4. طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، بیروت: مؤسسه فقه الشیعه، چاپ اول، 1411 ق، ج 2، ص 844.
5. سید ابن طاووس، رضی الدین علی، الاقبال بالاعمال الحسنه، تهران: دارالکتب الإسلامیه، چاپ دوم، 1409 ق، ج 2، ص 695.
6. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران: اسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج 3، ص 469.
7. طوسى، محمد بن الحسن، تهذیب الأحکام (تحقیق خرسان)، تهران: دارالکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، 1407 ق، ج 6، ص 48.