۱۴۰۳/۰۱/۲۸ ۱۳:۱۵
پرسش:
در یک عکس نوشته با نشانههای مسیحی دیدم که نوشته بود: «خداوندا من برای گناهی که تو در وجودم قرار دادهای، گناهکار هستم. اگر قرار است مرا بازخواست کنی، در دفاع از خود چه بگویم؟!» منظور این عکس نوشته چیست؟ لطفاً دیدگاه اسلام درباره آن را شرح دهید.
پاسخ:
این متن اشاره به «گناه اولیه» دارد که از آموزههای کلیدی در مسیحیت است. به باور مسیحیان، حضرت آدم و حوا علیهما¬السلام مرتکب گناه شده و این گناه، پاکی را از ایشان و نسلشان گرفت و محصول آن چیزی جز رنج، سختی و مرگ نیست. سپس عیسی علیهالسلام، که به باور آنها انسان-خدا است، با مصلوب شدن و فدا کردن خود، فدیه گناهان بشر شد و دامن انسان را از این آلودگی پاک کرد. در ادامه در قالب نکاتی به توضیح بیشتر میپردازیم.
نکته اول:
در باب دوم و سوم از سِفر پیدایش در عهد عتیق، ماجرای نافرمانی آدم و حوا علیهما¬السلام و هبوط و خروج ایشان از بهشت بیانشده و پیامدهایی برای این گناه ذکرشده است: درد زایمان برای زن، (1) رنج و زحمت در کسب معاش، (2) و مرگ. (3) در کتب عهد عتیق، مرگ انسانها، نتیجه و پیامد گناه آدم تلقی شده (4) و نیز هبوط آدم، باعث هبوط همگی انسانها ولی شرط ضروری برای بودن در وضعیت گناهآلود نیست؛ یعنی میتوان در وضعیت گناهآلود قرار گرفت، بدون اینکه مرتکب گناهی شد. ازنظر آگوستین آدم و حوا از رهگذر انجام دادن گناه اولیه در وضعیت گناهآلود قرارگرفتهاند، اما فرزندان آنان بدون اینکه شخصاً مرتکب گناه شوند در وضعیت گناهآلود آنها شریک گشتهاند. به تعبیری دیگر آدم از سر اراده و اختیار مرتکب گناه شده است در حالی که این گناه برای ما طبیعی و ضروری است. (13)
حال اگر انسانها ذاتاً در وضعیتی گناهآلود باشند، در این صورت لطف الهی لازم است تا آنها به نجات ابدی دست یابند؛ یعنی اینکه طبیعت ما انسانها بهتنهایی نمیتواند باعث نجات ما شود (14) و فیض الهی یگانه عامل تعیینکننده اعمال ماست. (15) این فیض الهی، همان حیات پررنج و عذاب عیسی علیهالسلام و مصلوب شدن اوست. (16)