۱۴۰۳/۰۶/۰۷ ۱۲:۲۷
پرسش:
آیا گریه و عزاداری بر امام حسین علیهالسلام یا زیارت قبر ایشان باعث آمرزش گناهان صغیره و کبیره حتی آنهایی که در آینده انجام میدهیم، میشود؟ پس چه طور است که میگویند برای بخشیده شدن فقط باید توبه کرد؟ یا گناه نا کرده آینده چطور الآن بخشیده میشود؟
پاسخ:
زیارت اهلبیت از جمله زیارت امام حسین علیهالسلام، نیز از بزرگ ترین و مؤثرترین و با ارزشترین عبادات است که توفیق میخواهد. برای این زیارتها اثرات بسیار زیادی گفته شده که یکی از آنها بهشتی شدن یا بخشش گناهان است که شبهاتی ایجاد کرده است.
برای رفع این شبهات و شناخت دقیق این دسته روایات نیاز به تفصیل بیشتر است که در ادامه ذکر میکنیم:
1. در روایات بسیاری از ثواب گریه و عزاداری گفته شده که بخشش گناهان یا بهشتی شدن با گریه بر امام حسین علیهالسلام و همراهی اهلبیت علیهمالسلام یکی از این اثرات است؛ که امام رضا علیهالسلام فرمود: «هرکسی مصیبت ما را یاد کند و برای ظلمهایی که به ما شده گریه کند، در روز قیامت با ما و در درجه ما خواهد بود». (1) امام باقر علیهالسلام میفرماید: «هر مؤمنی که برای کشته شدن حسین اشک بریزد تا بر گونهاش جاری شود، خداوند او را در غرفه و نعمتش را بر تو تمام کند و به راه راست هدایتت فرماید»(4) در مورد معنای بخشش گناهان آینده پیامبر با وجود عصمت پیامبر برخی مفسران این طور گفتهاند که اینکه این گناهان، گناهان واقعى نبود، بلکه گناهانى بود پندارى و در افکار مردم و در باور آنها، چنان که در آیه 14 سوره شعراء داستان موسى علیهالسلام مىخوانیم که موسى به پیشگاه خدا عرضه داشت: فرعونیان بر من گناهى دارند که مىترسم به جرم آن گناه مرا بکشند در حالى که گناه او چیزى جز یارى فرد مظلومى از بنیاسرائیل و کوبیدن (سهوی) ستمگرى از فرعونیان نبود. بدیهى است این نه تنها گناه نبود، بلکه حمایت از مظلوم بود، ولى از دریچه چشم فرعونیان گناه محسوب مىشد. به تعبیر دیگر «ذنب» در لغت به معنى آثار شوم و تبعات کارى است، ظهور اسلام در آغاز، زندگى مشرکان را به هم ریخت، ولى پیروزیهای بعد سبب شد که آن تبعات به دست فراموشى سپرده شود. مشرکان مکه، چه قبل از هجرت و چه بعد از آن، ذهنیات نادرستى درباره اسلام و شخص پیامبر (صلیالله علیه و آله) داشتند که پیروزیهای بعد بر همه آنها خط بطلان کشید.