۱۴۰۳/۰۶/۰۷ ۱۲:۵۸
پرسش:
آیا اینهمه گریه و عزاداری برای امام حسین علیهالسلام، افراط نیست؟ پس تکلیف شادی و نشاط چه میشود؟
پاسخ:
توسل به اهلبیت مخصوصاً گریه و عزاداری برای امام حسین علیهمالسلام، از مواردی است که سفارشهای زیاد در مورد آن در منابع دینی آمده است. از سویی که شبهات و حملات زیادی در ایام عزاداری نسبت به گریه و عزاداری وارد میشود که یکی از آنها درخواست تبیین نسبت بین شادی و گریه و توسل است.
برای روشن شدن این موضوع توجه به نکات زیر لازم است:
1. در ابتدا باید بهصراحت بگوییم که اسلام موافق شادی است. قرآن در این ارتباط میفرماید: «قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِکَ فَلْیَفْرَحُوا هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُون» «ای پیامبر! به مؤمنان بگو که به دلیل قرار گرفتن در دایره فضل و رحمت پروردگار شاد باشند و چنین توفیقی از هر آنچه تاکنون به دست آورده اند بهتر است». (1) شادیهای حلال بسیاری وجود دارند که اسلام نه تنها با آنها به مبارزه برنخاسته، بلکه در بسیاری موارد، آنها را مورد تأیید خویش نیز قرار داده است.
روایتی از امام صادق علیهالسلام بر این نکته تأکید دارد که شادیهای حلال دنیایی میتواند کمکی برای رسیدن به شادیهای معنوی باشد. ایشان به نقل از اندرزهای حکیمانه آل داوود میفرماید: یک مسلمان اندیشمند سزاوار است که در حال انجام یکی از این سه کار مشاهده شود: یا در حال فعالیت اقتصادی و تأمین معاش بوده، یا برای آخرت خویش توشه برداشته و یا به شادیهایی که حرام نیستند بپردازد و نیز هر مسلمان سزاوار است که بخشی از فرصتهای خود را با پروردگار خویش خلوت کند و بخشی دیگر را با دوستانی بگذراند که او را به یاد آخرتش بیندازند و باقیمانده فرصت خویش را نیز به شادیهای حلال بپردازد که این شادیها کمکی برای او در انجام دو فعالیت قبلی خواهند بود. (2)