بعد از دو بازی اول ایران در کافا مشخص بود که دیگر امیرحسین حسینزاده را نمیتوان از ترکیب تیم ملی بیرون گذاشت.
فوتبال در عین پیچیدگی قوانینی بسیار ساده دارد. یک زبان بین المللی که در همه جای دنیا یکسان است. بازیکنی که خوب باشد، حتی اگر همه دنیا با او دشمن باشند، بیرون نمیماند و برعکس، بازیکنی که شایستگی فنی نداشته باشد با جمع کردن تمام نیروهای دنیا باز به جایی نمیرسد. بهترین مثال پسر سرهنگ قذافی رهبر سابق لیبی بود!
امیرحسین حسینزاده در استقلال ستاره شد. با انتخاب اشتباه به اروپا رفت و در بازگشت با تراکتور، دوباره احیا شد. آقای گل فصل قبل یکی از مدعیان عنوان سلطان پاس گل هم بود و با جمع این دو تبدیل به موثرترین بازیکن ما شد. حسینزاده در آسیا هم همین عنوان با ارزش را کسب کرد.
