۱۴۰۴/۰۵/۲۳ ۱۴:۰۴
پرسش:
اگر قرآن الهی و کلام خداوند است، چرا پیشگوییهایش محقق نشدند؛ برای مثال در آیههای 52 و 53 سورۀ «قصص» یا آیۀ 47 سورۀ «عنکبوت» پیامبر انتظار داشت با شباهتهای زیاد قرآن با تورات و انجیل، بسیاری از اهل کتاب ایمان بیاورند، ولی چنین نشد؛ همچنین آیات 6 و 7 سورۀ «یس» دربارۀ ناامیدی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آل) از ایمانآوردن مردم مکه است؛ ولی در اواخر عمر ایشان، مردم مکه مسلمان شدند. از دیگر موارد خلاف، آیۀ 57 سورۀ «قصص» است که پیشگویی کرده بود مکه حرم امن است و مسمانان از آن اخراج نمی شوند؛ ولی برعکس شد و مسلمانان از این شهر اخراج شدند. آیا این آیات نشاندهندۀ تخلف پیشگوییها در قرآن نیست که بیان کند قرآن نازلشده از سوی غیر خداست و الهی نیست؟
پرسش:
پاسخ:
قرآن کریم، کلام الهی و برنامه جامع خدای سبحان برای هدایت بشر است که همواره در جایگاه معجزه جاویدان رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) مطرح بوده است. این کتاب آسمانی، افزون بر ارائه تعالیم اخلاقی، اعتقادی و تشریعی، دربردارنده اشارات تاریخی، علمی و گاه پیشگوییهایی است که بر اعجاز و سرچشمۀ وحیانی آن تأکید دارند. با این حال، برخی شبهههایی مطرح میشود که برخی از پیشگوییهای قرآن به وقوع نپیوستهاند یا خلاف آن رخ داده است؛ از جمله آیات مربوط به ایمانآوردن اهل کتاب (۱)، آیات ایماننیاوردن بیشتر مردم مکه (۲) و نیز آیاتی که بر امنیت حرم مکه و اخراجنشدن مؤمنان از آن شهر دارد (۳). بنابراین پرسشی مطرح میشود که اگر قرآن کلام خداوند است، چرا این پیشگوییها محقق نشدهاند یا خلاف آن اتفاق افتاده است؟ آیا این ناسازگاریها نشاندهنده سرچشمۀ غیر الهی قرآن نیست؟ در این نوشتار، با بررسی آیات پیشگفته مشخص خواهد شد هیچیک از این موارد، تخلف در پیشگویی یا نقض وعده الهی نیست.
تحلیل آیات ۵۲ و ۵۳ سورۀ «قصص» و آیۀ ۴۷ سورۀ «عنکبوت»