گرچه در بسیاری از موارد استرسها مفید بوده و باعث افزایش کارایی جسم و روان میگردد و درنتیجه باعث هشیارانهتر عمل کردن و دستیابی به پاسخ سؤالات یا رسیدن به اهداف میشود که به آن استرس خوشایند یا مثبت میگویند. ولی میزان بالای استرس عواقب زیادی همچون کاهش کارایی، تنش درونی، غمگینی، اضطراب، افسردگی، اختلالات جسمی-روانی، اختلالات خواب، فراموشی و کاهش مقاومت بدن و ابتلا به عفونتهای مکرر، سردرد و… که منجر به استرس ناخوشایند یا منفی میشود. ناگفته نماند که استرس در حقیقت پاسخ بدن ما به محیط اطرافمان است که اغلب در اثر وقایع خاصی پدید میآید. علتهای ایجادکننده استرس را استرسور مینامند و این علل در افراد متغیرند. واکنش بدن ما نسبت به استرسها با ترشح برخی مواد شیمیائی – هورمونها – انجام میشود و حالتی تحت عنوان جنگوگریز را پدید میآورد؛ اما اضطراب کلمهای است که در زندگی روزمره، برای توصیف حالات و احساسات همچون سر جلسه امتحان، هنگام سخنرانی و … بسیار مورداستفاده قرار میگیرد.
