مرور اتفاقات بازی آخر تراکتور برابر پرسپولیس، درس تازهای برای فوتبال ما دارد.
تراکتور تا قبل از بازی با پرسپولیس دو برد ۵ گله در لیگ برتر و لیگ نخبگان آسیا آورد. در این دو پیروزی دانیال اسماعیلی فر یکی از ستارههای بدون چون و چرای تراکتور بود. او هم گل میزد و هم گل میساخت و زمانی که در سیرجان محمد نادری مصدوم شد، به سمت چپ خط دفاعی رفت و جای او را پر کرد. دانیال آنجا هم پاس گل پنجم را داد.
این درخشش و این کیفیت باعث شد خیلیها بگویند بازیکن بزرگ و فنی، برایش پست تفاوتی ندارد و هر کجا او را بگذاری میتواند یک سطح قابل قبول و موفق را ارائه کند. غافل از اینکه این حقیقت تنها در مورد استثناها صدق میکند که آنها نیز هرچند دهه یک بار ظهور میکنند!
