۱۴۰۴/۰۶/۲۴ ۱۹:۳۶

پرسش:
اطرافیان ما از وضعیت جنگی ترسیدهاند، برای ایجاد آرامش چه توصیههای دینی وجود دارد؟
پرسش:
پاسخ:
ترس و اضطراب در شرایط بحران امری طبیعی است؛ اما درعینحال اگر بهخوبی مدیریت نشود میتواند آسیبهایی را برای فرد ایجاد کند. در بحرانی همچون جنگ نهفقط جسم انسان، بلکه روح و روان او هم در معرض خطر قرار میگیرد و چهبسا تأثیر آن بیش از صدمات جسمی باشد.
جبن یا ترس دارای دو جنبه مذموم و ممدوح است. بخش ممدوح آن ترسی عقلانی و بخش مذمومش نشاندهنده ضعف نفس و سستی آن است. بعضی از انسانها در برخی مواقع ترسهای نا بهجا و ناروا از خود نشان میدهند و علامت و نشانه آن این است که آنها در هنگام ایجاد حوادث و بلایا خود را عاجز و ناتوان تصور کرده و به سمت خواری و زبونی پیش میروند. چنین اشخاصی به دلیل ترس نامعقول خود، از دست زدن به کارهای بزرگ خودداری میکنند و پیوسته قلبشان مضطرب و لرزان بوده و همیشه از حوادث دنیا ترسان هستند؛ بنابراین خوفی که از ضعف نفس نشئت بگیرد، مذموم بوده و از رذایل اخلاقی است، اما خوفی که منشأ عقلانی داشته باشد – مثل خوف از خدای بزرگ بهسبب گناه و معصیت – مذموم نبوده، بلکه از فضایل اخلاق و از آداب عبودیت محسوب میشود. ترس از جنگ بخشی از غریزه بقا است که خداوند در وجود ما نهاده و قطعاً سرکوب این ترس نمیتواند آن را رفع کند؛ بلکه این نوع ترس نیازمند مدیریت است تا به ترس مذموم بدل نشود.
