۱۴۰۴/۰۶/۲۹ ۱۵:۱۱
پرسش:
خانمی هستم که علاوه بر خانه داری، به دلیل تحصیلات و علاقهای که دارم در فضای مجازی گروهی را اداره میکنم و پستهایی درباره امام زمان (علیهالسلام) قرار میدهم. بعضیها میگویند وقتی خدا هست و در قرآن آمده که باید یاد او باشیم دیگر یاد امام زمان معنا ندارد و این همه تبلیغ و پست گذاری صحیح نیست! آیا واقعا یاد امام زمان بیفایده است؟ یعنی در تربیت و تزکیه مؤثر نیست؟ به ما کمک نمیکند که به خدا برسیم؟ اصلاً یاد امام زمان در مسیر سلوک و معنویت چه جایگاهی دارد و چقدر مهم است؟ ممنون که توضیح میدهید.
پرسش:
پاسخ:
توسل و ذکر و یاد خدا و اولیای الهی از دیرباز مورد بحث و گفتگو بین عموم مردم و دانشمندان بوده است. آن چه از کلمه توسّل ظاهر است، معناى کمک گرفتن از وسیلهای براى رسیدن به مقصود است. انسان براى رسیدن به مراد خویش، باید به اسباب و واسطههای فیض، متوسل شود. ایجاد مزرعهای آباد، جز از طریق شخم زدن زمین و کاشتن نهال و دادن آب و کود به مقدار مشخص و زمان معیّن و … امکانپذیر نیست. بر این اساس، توسّل به معناى استفاده از اسباب، لازمه زندگى انسان در جهانى است که قانون اسباب و مسبدات بسیاری زیادی پیدا میکنیم که توسل به امامان را تأیید و آن را در راستای ذکر و یاد خداوند متعال معرفی میکند. روشنترین اشاره به توسل در قرآن آمده است که خداوند صریحاً به مؤمنان دستور میدهد برای تقریب به او وسیلهای بجویند: «ای اهل ایمان! تقوای الهی داشته باشید و دستآویز و وسیلهای برای تقرّب به سوی او بجویید؛ و در راه او بکوشید تا رستگار شوید». (1) برخی از روایات مراد از «وسیله» را اهلبیت (علیهم اسلام) معرفی نموده است. به عنوان نمونه از سلمان فارسی روایت شده است که از محمد (صلیالله علیه و آله) شنیدم که میگفت: خداوند عز و جل میگوید ای بندگانم آیا شما نیازهاى بزرگى ندارید؟ بدانید که به این نیازهاى بزرگ نمىرسید مگر این که محبوبترین خلق از شما شفاعت کند. پس بدانید که گرامىترین خلق در نزد من افضلترین آنها در نزد من محمد و برادرش على هست و بعد از على هم امامانى هستند که آنها وسیلهها نزد خداوند مىباشند. پس آگاه باشید هر کس حاجتى از من بخواهد و محمد و آل پاکش را واسطه قرار بدهد، من آن حاجتها را به خاطر محبوب ترین خلقم در نزد من اجابت مىکنم. (2)