۱۴۰۴/۱۱/۳۰ ۰۱:۴۳
آزادی واقعی درونی است، نه بیرونی؛ روزه با تمرین خودمهاری در برابر هوای نفس و وابستگیها، اراده را تقویت کرده و فرد را به حریت معنوی میرساند.
پرسش:
نسبت روزه با آزادی چیست؟ چرا انسان با محدودکردن خود، آزادتر میشود؟
پرسش:
پاسخ :
آزادی انسانی فقط به رهایی از قیدوبندهای بیرونی نیست، بلکه بخش بزرگی از اسارت انسان از بندگی درونی او به هوسها، عادات و امیال سرچشمه میگیرد که بر رفتار و تصمیمهای روزمره حکومت میکنند. فردی که تحت تأثیر خواستههای لحظهای و عاداتی زندگی میکند که ناخودآگاه او را شکل میدهند، حتی در ظاهر اگر آزاد باشد، درواقع در زندان درونی گرفتار است. آزادی حقیقی یعنی توانایی گفتن «نه» به امیال و هوسهای خود، مقاومت در برابر وسوسهها و کنترل عادات مضر. روزه بهمثابۀ عبادت و تمرینی مستمر، این توانایی را به انسان میآموزد و زمینه رهایی از اسارت درونی و دستیابی به حریت واقعی را فراهم میآورد. در این نوشتار در قالب دو نکته توضیح بیشتر بیان میشود.