افزایش موقرمز‌ها در اروپا در ۱۰,۰۰۰ سال گذشته؛ علم در این باره چه می‌گوید؟

یک پژوهش ژنتیکی نشان می‌دهد ژن مرتبط با موهای قرمز در اروپا طی ۱۰ هزار سال گذشته رایج‌تر شده است. با این حال، دانشمندان هنوز با اطمینان نمی‌دانند چرا این ویژگی در جمعیت اروپایی بیشتر شده است.

افزایش موقرمز‌ها در اروپا در ۱۰,۰۰۰ سال گذشته؛ علم در این باره چه می‌گوید؟

یک پژوهش ژنتیکی نشان می‌دهد ژن مرتبط با موهای قرمز در اروپا طی ۱۰ هزار سال گذشته رایج‌تر شده است. با این حال، دانشمندان هنوز با اطمینان نمی‌دانند چرا این ویژگی در جمعیت اروپایی بیشتر شده است.

پژوهشگران دانشگاه هاروارد در این مطالعه نشان داده‌اند که انتخاب طبیعی نقش پررنگ‌تری از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد در شکل‌دادن به ژن‌ها و ویژگی‌های انسان مدرن داشته است. این بررسی که در نشریه Nature منتشر شده، به این نتیجه رسیده که در کنار موهای قرمز، ویژگی‌هایی مانند پوست روشن‌تر، احتمال کمتر طاسی با الگوی مردانه و سرعت بیشتر در راه رفتن نیز در طول هزاران سال در اروپا فراگیرتر شده‌اند.

دانشمندان درباره علت افزایش موهای قرمز یا «جینجر» توضیح قطعی ندارند. آن‌ها گفته‌اند شاید داشتن موهای قرمز حدود چهار هزار سال پیش مزیتی برای بقا داشته، یا شاید این ویژگی همراه با یک صفت مهم‌تر گسترش پیدا کرده باشد. به بیان دیگر، هنوز روشن نیست که خود این ویژگی مستقیماً تحت انتخاب طبیعی قرار گرفته یا همراه با ژن‌agraph”>

پژوهش‌های قبلی فقط ۲۱ مورد از ویژگی‌های ژنتیکی را شناسایی کرده بودند که به‌واسطه انتخاب طبیعی گسترش یافته‌اند. اما دانشمندان هاروارد در این بررسی ۴۷۹ گونه ژنتیکی را شناسایی کردند که به نظر می‌رسد انتخاب طبیعی آن‌ها را ترجیح داده است.

علی اکبری، نویسنده اول این مقاله و دانشمند ارشد آزمایشگاه دیوید رایش و متخصص ژنتیک‌ هاروارد، گفته است با استفاده از این روش‌های تازه و حجم زیاد داده‌های ژنومی باستانی، اکنون می‌توان دید انتخاب طبیعی چگونه در زمان واقعی زیست‌شناسی انسان را شکل داده است.

او گفته است به‌جای آن‌که فقط به‌دنبال ردپای انتخاب طبیعی در ژنوم انسان امروز بگردیم و از مدل‌های ساده و فرض‌های محدود استفاده کنیم، حالا می‌توانیم بگذاریم خود داده‌ها حرف بزنند. گروه پژوهشی، داده‌ها و روش‌های خود را به‌صورت رایگان منتشر کرده‌اند تا زمینه برای تحقیقات جدید فراهم شود.

پژوهشگران همچنین پیشنهاد کرده‌اند که در آینده می‌توان از این یافته‌ها برای درک بهتر پیامدهای سلامتی ژن‌های مهم استفاده کرد. این مسیر ممکن است به شناسایی عوامل ژنتیکی تازه برای بیماری‌ها کمک کند و در بلندمدت به ساخت داروهای جدید و پیشگیری از بیماری‌ها بینجامد.

منبع  : روزیاتو

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *