نمایشگاه سالانه Watches and Wonders که ویترینی برای برترین ساعتسازان جهان است، امسال هم در ژنو برگزار شد و بار دیگر برندهای بزرگ ساعتسازی را کنار خبرنگاران، فروشندگان حرفهای و علاقهمندان جدی این حوزه جمع کرد.
Watches and Wonders همیشه شبیه یک اجرای دقیق است. نورپردازی حسابشده است، واژهها براق و اتوکشیدهاند و سالنها پر از آدمهایی است که با صدای آرام درباره میراث، نوآوری و آینده ساعتسازی حرف میزنند. اما زیر این ظاهر پر زرقوبرق، اصل ماجرا ساده است. هر برند میآید تا دستکم یک ساعت معرفی کند که برای همان سال، حرف اصلی را درباره خودش بزند.
در نمایشگاه امسال که از سهشنبه آغاز شد، این موضوع بسیار واضح بود. بهترینها لزوماً پر سر و صدا یا پیچیدهترین نبودند، بلکه آنهایی بودند که با اطمینان ارائه شدند. بعضی برندها به گذشته برگشتند و سراغ فرمها و داستانهایی رفتند که اعتبارشان را ساخته است. بعضی دیگر رو به جلو حرکت کردند و با مکانیک، متریال یا نگاه مدرنتر، پیام خود را روشنین پیام برند را منتقل میکند. این ساعت جسور است، فوراً به چشم میآید و اصلاً پنهانکاری بلد نیست. سرامیک سفید، ظاهرش را پرقدرت و برجسته میکند و طراحی اسکلتون هم کاری میکند که قطعات مکانیکی کاملاً دیده شوند.
ساعت مدل کیلین امباپه هابلوت دقیقاً همان جایی مینشیند که این برند سالها روی آن ایستاده است؛ ترکیبی از ورزش، سلبریتی و نمایش مهندسیشده. قرار نیست سلیقه سنتیها را راضی کند، هدفش این است که هویت هابلوت را دوباره با صدای بلند یادآوری کند.
Monaco Evergraph یکی از رونماییهای حقیقتاً رو به جلو در این نمایشگاه است. جذابیتش این است که ساعت فقط به اعتبار نام موناکو تکیه نمیکند. تگ هویر مدل موناکو را به سکویی برای آزمودن ایدههای تازه تبدیل کرده و با معرفی یک مفهوم جدید در موتور، به ساعت ارزش فنی بیشتری داده است.
همین باعث میشود اِورگراف از بازگشتی صرف به گذشته فراتر برود. به تاریخ موناکو احترام میگذارد و در عین حال تلاش میکند بحث را جلوتر ببرد؛ تعادلی که رسیدن به آن ساده نیست. در سالی که بسیاری از برندها برای محکم کردن جایگاهشان بیشتر به عقب نگاه کردند، تگ توانست هم ریشهها را نگه دارد و هم نشانهای از حرکت رو به جلو نشان بدهد.