امیرعباس واسعیزاده
برای چندمین بار در این فصل، تراکتور مجبور به یک تعویض زود هنگام شد.
برخی مربیان کروات یک دکترین خاص در فوتبال دارند که فوتبال دوستان ایرانی به خوبی با آن آشنا هستند. حضور برانکو ایوانکوویچ در راس تیم ملی و سپس پرسپولیس و در پی آن دراگان اسکوچیچ در ملوان، فولاد و حتی خونه به خونه بابل در لیگ ۲ و در نهایت، تیم ملی و حالا طی این دو فصل در تراکتور، باعث آشنایی فوتبال دوستان ایرانی با این دکترین شده است.
صد البته که هر دو مربی جز مربیان موفق فوتبال ایران بودند که همیشه پیشنهادات رنگارنگی از تیمهای ایرانی داشته و دارند. دیدیم که برانکو حتی بعد از اعلام بازنشستگی، باز از پرسپولیس پیشنهاد گرفت. پس اینجا مسئله اصلاً نتیجه نیست، بلکه افکار تاکتیکی این دسته از مربیان است.
آنها تیم ذهنی خود را بر پایه حضور ۱۱ بازیکن ثابت و نهایتاً ۳ یا ۴ بازیکن ذخیره میسازند و در طول یک فصل، در تمام تورنومنتها -اعم از لیگ و جام حذفی در داخل و تورنومنتهای بینالمللی قارهای در خارج- هرگز حاضر به عدول از این دکترین نیستند.
کسانی که خارج از این دایره ذهنی مربیانی از این دست باشند، کاری بسیار سخت برای تحمیل خود دارند. چرا که به صرف درخشش در یک یا چ گرفته است. مشکل مصدومیت ناشی از ناآمادگی و تعویضهای اجباری زود هنگام که خیلی کم در نتیجه اتفاقات بازی بوده و بخش اعظم آن به دکترین اسکوچیچ برمیگردد.
در همین بازی با السد قطر، مهدی ترابی دقیقه ۲۳ به اجبار جای خود را به رگی لوشکیا داد. برخی بازیکنان تراکتور بارها در این فصل با این مشکل روبرو شده
که تکراریترین نام در میان آنها صادق محرمی است.
تعویضی ثابت اسکوچیچ که تابه زمین میآید، به دلیل ناآمادگی مصدوم و از زمین خارج میشود و تعویض تیم را می سوزاند. ایگور پستونسکی دیگر تلفات ناشی از این دکترین بود که هنوز آماده نشده به میدان آمد و رباط پاره کرد.
خامربکف، مهدی شیری و ترابی، بارها و بارها در این فصل اسکوچیچ را وادار به تعویض زود هنگام کردهاند که در کنار محرومیتهای شجاع خلیلزاده، بیشترین آسیب را به تیم ایدهآل مربی کروات زدهاند و البته که او حاضر نیست دست از این دکترین خود بردارد.