گروه فرهنگی: صدا و سیمای امروز جمهوری اسلامی ایران را چه می شود؟ این سوال امروز، سالهاست که مطرح است. اما آنچه امروز این سوال را نو می کند، خالی شدن این رسانه از ماهیت یک رسانه است. صدا و سیمایی که این روزها بابت فصل ششم سریال پایتخت مورد انتقادهای بسیار است، بخوبی نشان می دهد که تا چه اندازه دیگر یک رسانه نیست. گویا یک اداره تحکیم کننده است که ارتقا در آن، کارمند بالاتر و مهمتر شدن بابت ارتقای مالی و سیاسی، اصلی ترین دغدغه خیلی از نیروهای آن شده است. آنچه در این بین مهم نیست، صدا و سیما به مثابه یک دانشگاه است.

به گزارش بولتن نیوز، ما عصری از رسانه ملی را تجربه می کنیم که در آن، شوخی های جنسی از پس حماقت خودخواسته یا غیرارادی بعضی مسئولین و ناظرین این دستگاه، در قلب محبوب ترین سریال این سالهای تلویزیون ملی جا می گیرد و شرمندگی این سالها حضور خانوادگی در سینما پای دیدن بعضی فیلم ها را به یاد ما می آورد. خیلی از آدم های آن سریال که بسیاری از همین مردم معمولی، خودشان را در آینه نقش های ایشان، بازآفرینی می کردند، دیگر معمولی نبوده و می رود که گرگ انسان شوند. و کار را بجایی می رسانند که رئیس رسانه ملی از نفوذ صحبت کند.
