امیرعباس واسعیزاده
حرفهای محمدرضا زنوزی بعد از شکست سنگین تراکتور در آسیا به مراتب تلختر از خود این باخت بود.
همه میدانیم که کشورمان در شرایط جنگی و موقعیتی استثنایی قرار دارد که اولویت هیچکس فوتبال یا ورزش نیست. این را هم میدانیم که در ورزش، اساس کار بر رقابت است و رقابت یک سرش برد و سر دیگر آن باخت است. باخت برای یک ورزشکار یا یک تیم، سرشکستگی و عیب و عار نیست و هیچکس قهرمانان ورزشی را به خاطر شکست ملامت نمیکند.
از قدیم یک جمله کلیشهای همواره باعث آزار همه مردم، ورزشدوستان و کارشناسان بود: «این شکست چیزی از ارزشهای ما کم نکرد»! وقتی حرف از ورزش و فوتبال میزنیم، ارزشها مشخص است، تیمی که با سه گل باخته و یک اخراجی داده دیگر چه باید کند تا چیزی از ارزشهایش کم شود؟ اصلا این ارزشها چیست که در هر شرایطی در محیط ورزش کم نمیشود؟ در حقیقت این جمله یک عوامفریبی تلخ است. سوءاستفاده از ورزش که پیروزیهایمان را در حد غرور ملی بالا ببریم و روی شکستها سرپوش بگذاریم تا کمبودها و نقصهای ما دیده نشود! اتفاقا شکست باید بررسی شود و نقاط ضعف مشخص گردند و برویم کار کنیم تا از شکست پل پیروزی بسازیم.