لباس النصر، درست مثل لباس این روزهای الهلال عربستان، در این فصل با یک بهروزرسانی مشابه با تیمهای بزرگ و محبوب دنیا به وفور در فروشگاههای ورزشی ایران دیده میشود.
ایران – عربستان؛ رابطه این دو کشور هرگز معمولی نبوده، حتی اگر این روزها تلاش شود که همه چیز طبیعی و آرام نشان داده شود، باز هم باورپذیریاش سخت است. این تقابل در ورزش و به طور ویژهتری در فوتبال هم هیچ وقت معمولی و عادی نبوده است. هر جا صحبت از بازی فوتبال بین ایرانیها با طرف عربستانی بوده، چه در عرصه ملی و چه باشگاهی، همه چیز حساسیت خاصی به خود گرفته است. هرچه تیم و تورنمنت مهمتر، این حساسیت هم بیشتر. طبیعی است که با وجود چنین حساسیتی، استقبال هواداران دو طرف از بازیهای فوتبال هم بیش از دیگر رقبا باشد. کم نیستند بازیهایی که قرار بوده دو تیم ایرانی و عربستانی در سطح ملی و باشگاهی به مصاف هم بروند و ورزشگاه مملو از تماشاگر شده است. البته شاید برای بررسی پیشینه این جدال حساس، راه گریزی از اتفاقات و اختلافات سیاسی بین دو کشور نباشد. هر دو در خاورمیانه قدرت به خصوصی دارند و یارکشیهای متعددی هم انجام دادهاند. قطر مهمترین دوست ایران در این یارکشی شد و بحرین و امارات هم به سمت عربستان چرخیده است، به زمین فوتبال هم کشیده شد. همان حساسیت بود که باعث شد مهدی طارمی در جدال تیمهای پرسپولیس با النصر در لیگ قهرمانان آسیا که در ورزشگاه آزادی برگزار شد، پس از گلزنی با انگشتان دست، ادای بریدن سر رقیب را دربیاورد. آن خوشحالیِ پس از گل، هنوز هم یکی از سیاسیترین خوشحالیهایی است که در تاریخ فوتبال ایران به ثبت رسیده است. برجستهشدن این اختلاف فوتبالی گاهی فروکش کرده و گاهی هم به قله رسیده است.
