گروه اجتماعی: در طول سالهایی که از آخرین پیام امام درباره بسیج گذشته است و در میان هزاران پوستر و پلاکاردی که در این یازده سال به در و دیوار خیابانها و ادارهها و… چسبیده است، ندیدهام که این جمله از امام پوستر شده باشد، یا بر دیوار پایگاه بسیج مسجد یا دانشگاه یا اداره یا کارخانه ای نقش بسته باشد که: «مملکتی که با استکبار و پولپرستی و تحجرگرایی و مقدسمآبی مخالف است، همه افرادش باید بسیجی باشند.»
به گزارش بولتن نیوز، درحالی که جمله دیگری از همان پیام آذر ۱۳۶۷ را صدها بار از دهان فرماندهان و مسئولان و سخنرانان و بر صفحه مجلات و روزنامه ها و پوسترها شنیدهایم و خواندهایم که: «بسیج لشکر مخلص خداست.
تأکید بر انگیزه های درونی بسیج، همچون اخلاص و صداقت و… آنچنان ضریبی یافته است که ویژگیها و آرمانهای اجتماعی به عنصری دسته چندم و حتی کم اهمیت در تعریف ماهیت بسیج تبدیل شده است.
در تعریف حضرت امام از بسیج و بسیجی، این دو در تقابل با استکبار، پول پرستی و تحجرگرایی و مقدسمآبي معنا می شود. آیا عجیب نیست که امروز در برخی موارد، گاه بسیجیگری و مقدسمآبی متشبه میشود؟ و آیا این همان تنگه احدی نیست که امام چند ماه پس از پایان جنگ، بسیجیان را نسبت به آن هُشیار میکند؟