امید یوسفیان
پرسپولیس هر وقت از سیستم سه دفاعه استفاده کرده، نتایج خوبی کسب نکرده است.
شکست پرسپولیس مقابل فولاد فقط یک باخت معمولی نبود؛ یک هشدار جدی بود درباره تصمیمی که از همان لحظه اجرا، بوی ریسک میداد. اوسمار ویرا در شروع نیمه دوم با چند تعویض غیرمنتظره، شکل تیم را از حالت همیشگی خارج کرد و پرسپولیس را با آرایش سهدفاعه (3-4-3) به زمین فرستاد؛ سیستمی که نه در دوره او، نه در دوران مربیان قبلی، هیچوقت نسخه شفابخش برای سرخها نبوده است.
اتفاقی که در ادامه افتاد، دقیقاً همان چیزی بود که منتقدان این تغییر از آن میترسیدند. پرسپولیس با وجود جابهجاییهای متعدد و تغییر نقش بازیکنان در طول نیمه دوم، نه تنها بهتر نشد، بلکه بعد از گل تساوی، کنترل میانه میدان را از دست داد؛ همان جایی که تیم باید بازی را مدیریت میکرد و ضربه آخر را میزد. عجیبتر اینکه فولاد ۱۰ نفره هم برای پرسپولیس خطرناکتر شد و سرخها دو بار دیگر دروازهشان را باز شده دیدند تا یک شکست سنگین و تلخ رقم بخورد.