شورش خودشیفتگان علیه رای مردم
پس از برگزاری انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری در تاریخ ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ که با مشارکت ۸۵ درصدی مردم همراه بود و سند افتخار دیگری بر الگوی متعالی مردمسالاری دینی در چارچوب نظام جمهوری اسلامی محسوب میشد، عدهای که امروز سران فتنه نامیده میشوند به فراخوان شورش علیه آرای مردم مبادرت کردند و خود و قبیله سیاسی خود را برتر از قانون انگاشتند.
مقام معظم رهبری با درایت و هوشمندی، از این افراد خواست که در مدار قانون حرکت کنند. معظمله در خطبههای روشنگرانهشان در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۸۸، حجت را بر تمام طرفها تمام کردند و فرمودند:
«مردم اطمینان دارند؛ اما برخی از طرفداران نامزدها هم اطمینان داشته باشند که جمهوری اسلامی اهل خیانت در آراء مردم نیست. ساز و کارهای قانونی انتخابات در کشور ما اجازهی تقلب نمیدهد. این را هر کسی که دستاندرکار مسائل انتخابات هست و از مسائل انتخابات آگاه است، تصدیق میکند؛ آن هم در حد یازده میلیون تفاوت! یک وقت اختلافِ بین دو رأی، صد هزار است، پانصد هزار است، یک میلیون است، حالا ممکن است آدم بگوید یک جوری تقلب کردند، جابهان فتنه بود
توهین به ساحت مقدس حضرت اباعبدالله(ع) فتنهگران در روز ۶ دی ماه سال ۸۸، – روز عاشورا – به تاسی از یزیدیان شعلهور شد و این جاهلانِ قانونستیز به هتک حرکت مقدسات مبادرت ورزیدند. اینجا بود که خشم مردمی که ۸ ماه با این ناکسان مدارا کرده بودند پایان یافت و در روزهای هشتم و نهم دی سال ۸۸ تظاهرات خودجوش و کمنظیری در سراسر ایران اسلامی علیه فتنهگران برگزار شد.