گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو – فاطمه نعیمی*؛ پیام رسان داخلی یا خارجی؟! پرسشی که مدتی است نقل محافل شده و به نظر میرسد پاسخ واحدی به آن داده نمیشود. بسیاری از کشورها نظیر فرانسه و روسیه نیز اکنون با این پرسش درگیرند.
در ایران به ویژه پس از اغتشاشات دی ماه 1369، مسئله ی قطع وابستگی به پیام رسانهای خارجی در دستور کار قرار گرفت. دولتها همواره این حق را برای خود قائلند تا با هر آنچه در فضای حقیقی یا مجازی حاکمیتشان را نقض یا محدود میکند مبارزه کنند. پیام رسانهایی که سرور آنها خارج مرزهای یک کشور و دور از دسترس است می توانند مصداق این نقض حاکمیت باشند. این پیامرسانها عمدتاً حاوی اطلاعات مهم و راهبردی در سطح کلاناند که این اطلاعات ممکن است برای برنامه ریزیهای بلندمدت امنیتی در اختیار برخی سرویسهای جاسوسی قرار بگیرند. همچنین امکان رصد عامدانهی حریم خصوصی افراد هم در آنان وجود دارد که با وجود اخباری که هرروزه از لو رفتن اطلاعات کاربران شبکه های مختلف اجتماعی در جهان منتشر می شود این یک نگرانی جدی است.