گروه ورزشی: اگر فوتبال به مثابه جنگ نباشد آن را با شعارهای زیبای گردانندگان جهانیاش پدیدهای برای دوستی و برابری بدانیم، اما این بار تیم ملی فوتبال ایران وارد یک جنگ میشود؛ جنگ با ارگانهایی که عملاً ثابت کردهاند علاقهای به صعود تیم ملی ایران به جام جهانی ندارند و تلاششان برای حذف است. این تلاش البته قرار نیست حذف مستقیم تیم ملی، مردود اعلام کردن گلهای صحیحش یا مسائلی نظیر این باشد، چرا که مرور اتفاقات اخیر این هدف را نشان میدهد. اتفاقاتی که ملیپوشان ایران باید آن را تبدیل به ابزاری برای پیروزی کنند.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از تسنیم، تیم ملی فوتبال ایران، در بحرانیترین شرایط خود به لحاظ امتیازی قرار دارد. چهار مسابقه و فقط 6 امتیاز، آن هم در گروهی که عراق و بحرین به ترتیب 11 و 9 امتیازی هستند و رقیب اصلی ایران محسوب میشوند. دو تیمی که در دور رفت با شکست ایران شانس خود را افزایش دادند و امیدهای فوتبال ایران را برای صعود به جام جهانی 2022 قطر کاهش دادند. همهگیری ویروس کرونا، مسابقات را 15 ماه به تعویق انداخت و در نهایت کنفدراسیون فوتبال آسیا در تصمیمی شائبه برانگیز میزبانی دیدارهای گروه C را به بحرین سپرد. در حالی که میزبانی سایر گروهها در اختیار تیمهای سید یک قرار گرفت که یک بازی بیشتر (چهار بازی) از سایر تیمها داشتند، اما به نظر بحرینی بودن شیخ سلمان، رئیس AFC در این تصمیم بسیار تأثیرگذار بوده است.
شاگردان دراگان اسکوچیچ در شرایطی راهی منامه شدهاند که شرایط این کشور اصلاً مناسب نیست. کنفدراسیون فوتبال آسیا ابتدا به بهانه تحریم و بحث اسپانسری میزبانی را از ایران سلب کرد و وقتی متوجه شد قوانین خودش در مسئله تجاری این مرحله از مسابقات ارتباطی به تحریمها ندارد، مسئله کرونا و لجستیک و زیرساختها را بهانه کرد. با این حال، اکنون بحرین با بحرانیترین روزهای کرونایی خود روبهرو شده و یکی از آلودهترین کشورها به نسبت جمعیت 1.7 میلونی است. زمین چمن و زیرساختهای بحرین هم که پس از بازدید دراگان اسکوچیچ از ورزشگاه شیخ محمد آل خلیفه مشخص شد وضعیت خوبی ندارد و اعطای میزبانی به بحرین بیش از پیش زیر سؤال رفت. آن هم در شرایطی که فیفا نیز با سکوت خود، کنفدراسیون فوتبال آسیا را در این تصمیم همراهی کرد.