نسیم فرزین
کریستیانو رونالدو به چهرهای غیرقابلانکار در فوتبال پرتغال تبدیل شده است؛ اما حالا با نزدیک شدن به آخرین جام جهانیاش، این سوال مطرح است که آیا پرتغال هنوز باید حول محور او ساخته شود یا زمان عبور از دوران رونالدو فرا رسیده است.
آن مسابقه دوستانه از آن دیدارهایی بود که بهراحتی میتوانست در گذر زمان فراموش شود. بازی در ابتدای فصل برابر قزاقستان برگزار شد؛ تیمی که بهتازگی به یوفا پیوسته بود. این دیدار در حالی انجام شد که تنها حدود ۸ هزار تماشاگر در ورزشگاه حضور داشتند و حتی کیفیت زمین بهقدری پایین بود که برای بهتر دیده شدن چمن، آن را رنگ کرده بودند. با این حال، همان پیروزی خفیف ۱–۰ در شهر شاوس در شمال پرتغال، هرگز واقعاً از حافظه فوتبال این کشور پاک نشده است. چرا که ۲۰ آگوست ۲۰۰۳ روزی بود که داستان کریستیانو رونالدو با تیم ملی بزرگسالان پرتغال آغاز شد.
در آن زمان، تصور اینکه این پسر جوان اهل مادیرا تنها سه سال بعد در جام جهانی بازی کند، بیش از حد خوشبینانه بود؛ و پیشبینی اینکه او تا سال ۲۰۲۶ در ششمین جام جهانی خود (در کنار لیونل مسی و گیرمو اوچوا) حضور داشته باشد، تقریباً غیرممکن به نظر میرسید.