گروه فرهگی: مفیدتر از مویه بر رحلت زنده یاد نادر طالب زاده، که اینک از آن بی نیاز است، خوانش تجربه فرهنگی و رسانه ای اوست، که از قضا در این روزگار پرفتنه، بدان سخت محتاجیم.
به گزارش بولتن نیوز، بی تردید آنچه او در چهار دهه اخیر آزمود و اندوخت، در زمره یکی از پرتوفیق ترین یافته ها در ساحت اندیشه و رسانه است، که اگر آنها را بازخوانی و رده بندی کنیم، بیش از چاپ پوستر و بنر و برگزاری نکوداشت های کم عیار، به سود ما تمام خواهد شد. از او آموختیم، که پدیده های نوظهور نظری و رسانه ای را، نخست باید به دقت و درستی شناخت و سپس از درِ نقد و تخطئه آنها درآمد. با داد و هروله و البته استهلاک بودجه های فرهنگی، مشکلی حل نخواهد شد! از او آموختیم که لازم نیست که به سرعت برق و باد، همه چیز را حل کرد و به عبارت بهتر حل نکرد! آهسته و پیوسته رفتن، بسا بیشتر و بهتر نتیجه می دهد. از او آموختیم که برای حضور در مصاف فرهنگی موجود، لازم نیست همه چیز بدانیم و همه کار ااو آموختیم که می توان به بصیرت، در پس افسون گری غرب، فردای زارش را دید و این را از زبان صدها اندیشمند سُکنا یافته در آن دیار، واگویه کرد! صد افسوس که خود نماند، تا برآمدن پیش بینی هایش را، در آینده ای نزدیک شهود کند.
اما این قلم، فارغ از خاطرات که اینک مجال روایت آن نیست، هماره و ناخودآگاه، او را در رده سید مرتضی آوینی می دید، بی آنکه در صددِ این همانی باشد. یعنی راستش کیمیای نگاه معرفت اندیش و روزآمد فرهنگی و رسانه ای، مرا در یافتن نظایر زیادی برای او، مستاصل می کرد! اکنون نیز که او ما را ترک گفته، کسی را در قامت او نمی یابم، هر چند که به لطف جبرانگر حق امید دارم. روحش شاد و یادش گرامی باد.