گروه اجتماعی-مصطفی مطهری*: امان از خبر. داد از تبلیغات. بیداد از منفعت طلبی. فریاد از تزویر. فغان از تکرار و تکرار و تکرار … . دغدغه خانه نشینی و مصائب ترس از بیرون رفتن و بازگشتن به آغوش آسودگی و سهل الوصول بودن زندگی اجتماعی، ذهن من و تمام کسانی را که با آنها در یک حَشر و نشر ساده از زیست مشترک هستم را بخود مشغول کرده است. توفیق اجباری کنارهم بودن خانواده ها در زیر یک سقف به لطف کرونا هم خوشایند بوده است و هم کمی ناخوشایند از باب تکرار. اما فارغ از این یکنواختی در این ایام از زندگی و منع و محدودیت حضور در فضای عمومی حیات اجتماعی با ایده در امان ماندن از ویروس به شرط آرام گرفتن در زیر یک سقفِ مسقف با محدودیت های تجمعی، قصه اخبار گزارشگران فرا مرزی در رسانه ملی بیش از کرونا و درد خانه نشینی و معضلات تنشی آن برای من و کسانی که با آنها هستم و یا تلفنی صحبت کرده ام، حرص آور بوده است؛ بطوریکه این گزارشات خیالی اگر که ادب رعایت کنم و نگویم دروغین، عاملی برای فشردن سخت دندان های ممن از جناب بنچاق گزارشگری آقای معصومی نژاد در رررم، استاد نجف زاده در نیویورک، دلاوری در برلن و … این است که چرا تلاش می کنند وضعیت بلاد کفر در وضعیت کرونایی جهانی بد جلوه دهند؟ چرا می خواهند بگویند ما از آنها بهتریم؟ چرا می خواهند دولت با کفایت ما را با کفایت تر نشان دهند؟ آیا واقعا بنظر نجف زاده و معصومی نژاد و آقا شهسوار جان دولت ما در قضیه کرونا بهتر از آنها عمل کرده است؟ آیا واقعا آقا کامران از نیویورک، آقا حمید از ررم، آقا شهسوار و آقا امیر از پاریس و برلن به آنچه گزارش می کنند باور دارند یا …؟ که اگر جواب این سه نقطه (…) است باید بگویم واقعا کار خود را خوب یاد گرفته اند و حرفه ای عمل می کنند اگرچه با توجه حجم گسترده انتشار اخبار در فضای مجازی شرایط خبری در این چندساله اخیر مانند سال ها پیش نیست و دیگر در کسری از دقیقه آنچه را که گفته یا نگفته اند مجازی چی ها بر ملا می کنند.
*دکترای علوم سیاسی