29 اسفند 1396
موشکهای شهاب ۱، شهاب ۲ و شهاب ۳ همگی از قابلیت استفاده از سوخت مایع برخوردار هستند و ماموریت زمین به زمین خود را در بردهای مختلف از روی لانچرهای متحرک انجام میدهند.
از آنجایی که در بهترین حالت، ایران فقط در دوران جنگ تعداد اندکی موشک بالستیک «اسکاد بی» با بردی حدود ۳۰۰ کیلومتر داشت؛ این، کار را برای حسن طهرانی مقدم فرمانده یگان موشکی سپاه پاسداران کمی سخت میکرد چرا که هیچ الگویی غیر از یک موشک ساخت شوروی پیش رو نداشت.
اما با این وجود، او و تیم زبده و جوانش که حالا دیگر با گذشت بیش از ۵ سال متخصص موشکی شده بودند، نا امید نشده و کار را آغاز میکنند تا اولا جای خالی ذخایر موشکهای اسکادبی را پر کنند و ثانیا با تولید موشکی میان برد و بالستیک، در جهت تحقق آرزویی بزرگی گام بردارند.
هدف تیم موشکی آن روز ایران، دستیابی به بردی بود که بتوان با آن مرکزشهرهای مختلف اسرائیلی را هدف قرار داد و این کاری بس بزرگ، اما شدنی بود.