گروه فرهنگی: ترجمه از توفیق وحیدی آذر – سمفونی نهم بتهوون در 200 سالگی خود، اثر هنری انقلابی دو قرن شادمانی، حسن نیت را به وجود آورده است سمفونی شماره 9 اوج کار برجسته بتهوون بود.
به گزارش بولتن نیوز، سی نفر از اعضای جامعه موسیقی وین در اوایل سال 1824، نامهای به لودویگ ون بتهوون ارسال کردند و از آهنگساز بزرگ درخواست کردند که در برنامههایش برای نمایش جدیدترین اثرش در برلین تجدید نظر کند و در عوض اولین سمفونی را در وین اجرا کند.
بتهوون از سال 1792 در وین زندگی می کرد، زمانی که زادگاه خود، بن، آلمان را ترک کرد تا به عنوان آهنگساز فعالیت کند. بتهوون به شهرت جهانی رسید، اما در دهه 1820 مورد توجه حامیان هنر وین قرار نگرفت که در آن زمان به آواها و سبکهای آهنگسازان ایتالیایی علاقه داشتند.
بتهوون ده سال بود که در برابر مخاطبان وینی ظاهر نشده بود، اما او از احساسات نامه تحت تأثیر قرار گرفت و موبنای حرفه ای خارق العاده بتهوون بود” width=”300″ height=”168″ align=”right”>سمفونی شماره 9 در تئاتر Kärntnertor در وین به نمایش درآمد. .
آهنگساز اصرار داشت که سمفونی را از جایگاه رهبر رهبری کند. رهبر ارکستر رسمی کنسرت، مایکل اوملاف، به نوازندگان – یک ارکستر و گروه کر وینی – دستور داده بود که بتهوون را که کاملاً ناشنوا بود و از نظر تئوری نمیتوان برای نگهداشتن زمان به او اعتماد کرد، نادیده گرفتند.
اجرا چندین بار با تشویق شدید حدود 2000 شرکت کننده قطع شد، اما بتهوون نتوانست واکنش را بشنود. به گفته شاهدان عینی، آهنگساز به شدت موسیقی را هدایت می کرد اما در “رهبری” خود چندین میله عقب افتاد.
واکنش مشتاقانه به اولین اجرای سمفونی نشان دهنده استقبال از آن در جامعه موسیقی اروپا، در سطح جهانی و در طول زمان بود.