گروه فرهنگی – وحید حاج سعیدی نوشت: در میان بایسته های فرهنگی، نقش موسیقی به عنوان یک هنر ازلی چنان ماندگار و با اعتبار است که مطرح ساخت منیفست حکمرانی موسیقی بر سرزمین فرهنگ چندان بی اساس نیست.
به گزارش بولتن نیوز، هر چند گونه گونی بی شمار آفرینش های هنری نظیر شعر، نقاشی، معماری، مجسمه سازی، تندیس گری، رقص، نمایش و … در فراخنای تاریخ پر پیچ وخم تمدن بشر، بسیاری از جلوه های راستین فرهنگ جامع انسانی را شکل داده اند و آگاهی و شناخت ما از انسان و فرهنگ را امکان پذیر ساخته و غنا بخشیده اند، اما صیقل بدنه فرهنگ با ابزار موسیقی چنان روح نواز و دلنشین است که تصور غنای فرهنگ را بدون موسیقی نشاید!
موسیقی، به عنوان زبانی جهانی و ابزاری قدرتمند، نقشی اساسی در توسعه فرهنگی جوامع ایفا میکند. این هنر، فراتر از یک ابزار، راهبردی اجتماعی و ملموس برای انتقال ارزشها، باورها، عقاید و سنتها از نسلی به نسل دیگر حتی با تفکرات گوناگون و متضاد است. موسیقی، هویت فرهنگی یک جامعه را شکل میدهد و به غنای آن می افزاید.
هر چند موسیقی محدود به زمان و مکان نیست و در جای جای این کره خاکی نوای خوش آن با شیوه ها و ملودی های مختلف نیوش می شود، اما خوان موسیقی در کشور ما چنان گسترده و متنوع است که در کنار موسیقی سنتی اصیل ایرانی، اقوام نیز آواها، نواها، ملودی ها، ترانه ها و حتی ابزار آلات موسیقی خاص را خود دارند.