گروه اجتماعی: ایرانِ امروز شباهت كمی به ایران یك سال پیش دارد. یك سال قبل كه ایران كرونا نداشت، خیلی چیزها هم نداشت، ولی ایران امروز با اینكه كرونا دارد، چیزهای زیادی هم دارد. ایران یك سال قبل حتی برای توزیع ماسك میان مردمش مشكل داشت، ولی اكنون ماسكهای تولید داخل در هر كوی و برزنی هست. ایران قبل از كرونا برای تامین محلولهای ضدعفونی مشكل داشت، محلولها و ژلها به قیمتهای نجومی و اغلب با رابطهبازی به دست مردم میرسید. حالا اما بودن اسپریهای ضدعفونیكننده در جیب و كیف همه ما امری عادی است. كرونا ۱۲ ماه پیش سیلی محكمش را به صورت كشورمان نواخت و ایران در حالی كه در بند انواع و اقسام تحریمها بود، چند ماه اول از هیبت این سیلیها سرگیجه داشت، ولی كمكم مقابل هجمههای ویروس ایستاد و كمكم سوار بیماری شد. مدتی است مرگهای كرونایی دركشورمان (با این كه اگر حتی یكرقمی هم باشند، دردآورند) دورقمی شده و موارد ابتلاهای روزانه كه در ماههای پاییز پنجرقمی بود، به چهاررقمی كاهش یافته. این درحالی است كه منابع خارجی، مرگهای چندصد هزارتایی در روز را برای ما پیشبینی كرده بودند و گمانهشان از كنترل خارج شدن ویروس با شروع فصل سرد در ایران بود. این پیشبینیها و گمانهها كه اثری از تحققشان نیست، اكنون جزو دستاوردهای كشورمان در عهد كرونا محسوب میشوند كه البته در مقابل دستاوردهای دیگری كه ساخت دارو و تولید واكسن را شامل میشود، كوچك به نظر میرسند.
