۳۰ تیر ۱۴۰۵ – ۱۹:۱۰
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی گروه سینمایی هنر و تجربه، رضا سخایی در خصوص ایده فیلم گفت:ماجرا مربوط به سال ۹۶ است و قصه ان کاملا واقعی و حاصل گفتگوی من با یک خانمی بود که یک شب در راه سوار ماشین من شد اتفاقی که درباره این فیلم رخ داد، شاید در سینمای ایران کمسابقه بود. برای نخستین بار، من آگاهانه تصمیم گرفتم بدون پروانه ساخت فیلم را بسازم. البته نه با نیت ساخت یک فیلم زیرزمینی، بلکه با این باور که این فیلم باید ابتدا ساخته شود و سپس پروانه آن گرفته شود. دلیلش این بود که وقتی فیلمنامه را روی کاغذ میخواندید، یک برداشت داشتید، اما هنگام اجرا اتفاق دیگری رخ میداد. چون در اجرا، حس و حال، شیرینی و فضای واقعی کار را میبینید. حتی ما هنگام فیلمبرداری، بر اساس اتفاقات و شرایطی که پیش میآمد، تغییراتی در کار ایجاد میکردیم. یک اتفاق جالب دیگر هم این بود که ما فیلم را گرفتیم و حدود یک ماه بعد، یکی از دوستان که تدوینگر بود، پیشنهاد داد اپیزود دوم را بازنویسی کرده و دوباره بسازیم و این کار انجام شد. به همین دلیل، همچنان باور داشتم که مسیر درستی را انتخاب کردهایم و بهترین راه همین بود که اول فیلم باید ساخته شود و بعد پروانه آن اخذ شود.
وی در خصوص چالشهای تهیه فیلم گفت:در حین ساخت، دو تهیهکننده رسمی کاملاً در جریان پروژه بودند. اما پس از پایان تدوین، متأسفانه اتفاقاتی ائسط برخی افراد رخ داد که این فیلم هفت سال امکان اکران پیدا نکرد در حالی که برخی تصور میکنند این فیلم را وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی توقیف کرده بود، اصلاً چنین نبود. دو سال پیش خودم برای اکران این فیلم وارد عمل شدم و در نهایت با همکاری آقای شاهسواری و دکتر زندی کار را پیش بردیم. واقعا بسیار خالصانه همکاری کردند. من با صداقت میگویم، حتی یک فریم از فیلم کم نشد و تهیهکنندگی را به نام خودم ثبت کردند. اما من برای اینکه عدالت حرفهای را رعایت کنم آقای کوشا دهقان و آقای سعید هاشمی که تهیهکننده رسمی و دارای سابقه هستند، معرفی شدند.
وی با اشاره فضا و قصه زنانه فیلم گفت : این فیلم زنانه است. قهرمان فیلم یک زن است و من فراتر از بحث زن و مرد، درباره شخصیت صحبت میکنم. در این فیلم چندین شخصیت داریم که در طول داستان دچار تغییر میشوند.اما قهرمان این فیلم یک زن است. این فیلم با یک نگاه عاشقانه ساخته شده است. این فیلم یک قصه دارد و قصهاش را روایت میکند و اساسا به این فکر نکردم که نگاه آن مردانه است یا زنانه چون مسئله یک فیلمساز این است که قصهاش را روایت کند.