۳۰ تیر ۱۴۰۵ – ۲۰:۱۰
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از خانه هنرمندان، گالری «پاییز» در روزهای اخیر میزبان نمایشگاهی است که بیش از آنکه نمایش تکنیک باشد، روایتی است از تجربههای زیسته در تلاطمهای اجتماعی سالهای اخیر. شهپر رادافشار، نقاش و مدرس باسابقه، پس از سالها دوری از هیاهوی نمایشگاههای انفرادی و با تکیه بر آموزههای مکتب نیما پتگر، مجموعه «حافظه خاک» را به نمایش گذاشته است؛ آثاری که در آن آشوب و امید، در همنشینی رنگهای سرد و گرم، به دیالوگی برای بقا تبدیل شدهاند.
در نگاه اول به آثار شما، مخاطب با حسی از آشنایی و در عین حال سردرگمی مواجه میشود. این «علامت سوال» بزرگی که در بطن نقاشیها جریان دارد، از کجا میآید؟
این حس سردرگمی اتفاقی نیست؛ در واقع همان چیزی است که مخاطب باید در اثر جستوجو کند. تمام این کارها در موقعیتهای خاص خلق شدهاند؛ زمانهایی که یا فشار روحی شدیدی را تجربه میکردم یا اتفاقات اجتماعی پیرامون، محرکی برای شروع کارم بودند. این «علامت سوال»، بازتاب مستقیم حس من در آن لحظه است، اما نکته اینجاست که من پاسخ قطعی نمیدهم؛ هر مخاطب ممکن است برداشت کاملاً متفاوتی داشته باشد و این بخشی از ماهیت این مجموعه است.
در برخی تابلوها مثل «آشوب»، این تنش بسیار عیان است. این آثار بازتابدهنده کدام دوره از زندگی هنری شما هستند؟
من آثار این نمایشگاه را طی هشت سال اخیر کشیدهام. البته برخی کارها از سال ۱۳۹۴ هست که در واقع بخشی از مجموعه شخصی خودم هستند که به آنها دلبستگی داشتم و تصمیم گرفتم در این نمایشگاه بگذارمشان. اما بدنه اصلی آثار که مشخصاً با اتفاقات اجتماعی گره خورده، از سال ۱۳۹۹ به این سو خلق شدهاند. همانطور که گفتید، نامگذاریهایی مثل «آشوب» مستقیماً از وضعیت روحی من در آن لحظه نشأت میگیرد.