به گزارش خبرنگار خبرگزاری بسیج ناحیه خرمشهر ، پایانه مرزی شلمچه این روزها دیگر گذرگاه ساده نیست ، در کرانهی خورشید، آنجا که خاک با خونِ شهیدان تقدس یافته، اینجا دروازهی ورود به کهکشانی از عشق است. وقتی از گیتهای خروجی عبور میکنی، گویی از زمان و مکانِ معمول فاصله میگیری و پا به سرزمینی میگذاری که ضربآهنگِ تپشهایش، «لبیک یا حسین (ع)» است.
اینجا در شلمچه، نه سن معنا دارد و نه ملیت؛ نه خستگی راه در تنها نفوذ میکند و نه گرمای سوزان آفتاب، ارادهها را ذوب میکند.
اینجا پیرمردی عصازنان، دوشادوشِ جوانی که کولهپشتیاش سنگینتر از توانِ شانههایش است، به سمت افقِ کربلا میروند. مادرانی را میبینی که کودکشان را در آغوش گرفتهاند تا «حسینیشدن» را از همان طفولیت در رگهای فرزندشان زمزمه کنند.
