به گزارش صراط به نقل از فرهیختگان، همانطور که داغ بچههای میناب فراموشمان نمیشود، نامونشان قاتلینشان هم لحظهای از ذهن و ضمیر مردم ایران دور نمیشود. عامل این جنایت فقط دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا یا بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم کودککش نیست. بهصورت کلی عاملان که نامشان در پرونده میناب ثبت شده در سه مرحله شناسایی میشوند: پیش از حمله، حمله و پساحمله. دسته اول جادهسازی کردند و راه مدرسه و بیمارستان و پارک و لانچر را برای دشمن فرستادند. دسته دوم عناصر اصلی حملات بودند. از جمله ترامپ، نتانیاهو، برخی سران اروپا و دیگرانی که طی چنددهه همه کار کردند تا ایران به سطحی که امروز در آن قرار گرفته نرسد. دسته سوم اما در منتهیالیه درجات وقاحت قرار دارند و علیرغم محرزشدن جنایات جنگی آمریکا، همچنان سعی در سرپوش گذاشتن روی آن و مشروع جلوهدادن حملات دارند. برخی دیگر هم علیرغم اینکه در بزنگاههای قبلی فوراً موضع میگرفتند و آن را در چهارچوب وطندوستی میبردند، حالا چنان سکوتی کردهاند که گویی میناب و بچههایش متعلق به کشوری دیگر هستند. برای تثبیت این موضوع در ذهنمان لازم است یک بار عاملیت جنایتی که ایران را برای همیشه داغدار کرد مرور کنیم. پیش از آغاز حملات علیه ایران، افراد و نهادهای مختلفی سعی کردند بستر حملات را طرحریزی کنند.