گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ مژگان صلایی*؛الگوی رفتاری –اداری درجامعه اسلامی بر اساس اصل امام-امت تعریف شده است. امام فردی است صاحب عصمت، انتسابی واکتسابی وبه طور کلی معصوم ازخطا که رفتار و گفتارش برگرفته از احکام آسمانی، فرامین الهی وقرآن کریم است ویا فقیه عادلی است که به قولی هوای نفس را از میان برداشته وصاحب نوعی عصمت اکتسابی شده وپا جای پای معصومین بری از خطا میگذارد وطبق الگوی رفتاری آنها که پیروی از معارف الهی است رفتار میکند. همچنین امت هم همه مردم وکلیه اقشار جامعه را شامل میشود. رمز موفقیت پیروزی و سربلندی وسعادتمندی امت و در یک کلام کمال امت در فرمانبری و پیروی از امام است. هرگاه در طول تاریخ پر فراز و نشیب اسلام، امت دچار خطای راهبردی شد ورمز پیروزی خود را به فراموشی سپرد مورد لعن هم عصران وآیندگان قرار گرفت.
در میان مردم نخبگانی وجود دارند که در تصمیم گیریها به رهبر مشورت داده و به اصطلاح امروز افکار عمومی را جهت میدهند، نقش خواص و نخبگان، در دگرگونى هاى جامعه، نقشى بنیادین وغیر قابل انکاراست. در طول تاریخ تا به امروز، نخبگان، مؤثّرترین نقش را در تحوّلات فرهنگى، سیاسى و اجتماعى داشته اند و همچنان نیز دارند؛ بدین سان در برخی مقگرگونى فرهنگى و سیاسى جامعه اسلامىِ نخستین، ایفا کردند. آنان، بیش از کسانى که در فاجعه کربلا نقش مستقیم داشته اند، مقصّرند و از این رو، پیش از آنها مورد نفرین قرار گرفته اند.
بنا بر این، بزرگترین پیام عاشورا به نخبگانِ جوامع اسلامى، هشدار نسبت به خطر دنیاطلبى و به ملّت مسلمان، هشیارى در برابر انحراف خواص و نخبگان است.
واقعه عاشورا نقطه عطفی در تاریخ اسلام و آزمونی دشوار برای مسلمین بود. شهادت حسین بن علی (علیه السلام) ویاران باوفایش توسط دستگاه حاکم و اسارت خاندان نبوی سقوط و انحطاط جامعهای را نشان میداد که فرسنگها ازآموزههای رسول خدا فاصله گرفته بود.
به قول سید شهیدان اهل قلم: نپندار که تنها عاشورائیان را بدان بلا آموزده اند ولاغیر… صحرای بلا به وسعت همه تاریخ است.
*دبیر فرهنگی اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان