مهدی همدانی
۲۷ سال قبل در چنین روزی امیر قلعهنویی برای اولین، و تا به امروز آخرینمرتبه در دوران مربیگری خود، حکم اخراج را مقابل چشمانش دید.
استقلال در ۲۲ بهمن سال ۱۳۷۷ تحولی را به چشم دید که هنوز با وجود سپری شدن ۲۷ سال از آن اتفاق، میتوان در موردش به طور جدی بحث کرد.
امیر قلعهنویی در روزهای پایانی شهریور ۱۳۷۶ قید کلاس مربیگری در کرواسی را زد و با وجودی که بر اساس ادعای خودش، در آن مقطع هیچ سنخیتی با ناصر حجازی نداشت (امیر این ادعا را طی یکی از مصاحبههای خود در سال ۱۳۸۳ بر زبان آورد)، حاضر شد به عنوان دستیار کنار دست ناصرخان بنشیند و حاصل این همکاری، قهرمانی استقلال در فصل ۷۶-۷۷ بود. تیم بسیار خوبی که حتی تا نایب قهرمانی آسیا هم پیش رفت اما رابطه حجازی و قلعهنویی تداوم پیدا نکرد.
در مقطعی به این نتیجه رسیدم که دستیارم، آنطور که میخواهم، با من هماهنگ نیست و اتفاقاتی در استقلال رخ میدهد که… به همین خاطر ترجیح دادم امیر قلعهنویی را کنار بگذارم و به جای او، اصغر حاجیلو یکی از نزدیکترین دوستان خودم و البته یکی از چهرههای قدیمی تاریخ باشگاه استقلال را برگردانم.