اگر اینترنت نبود، کودکان شاید از بسیاری از آسیبهای فضای مجازی در امان میماندند؛ اما آیا از فرصتهایی چون آموزش آنلاین، دسترسی آزاد به اطلاعات و مشارکت در جهان دیجیتال نیز محروم نمیشدند؟
یادداشت مهمان، محمدمهدی سیدناصری، حقوقدان، مدرس دانشگاه و پژوهشگر حقوق بینالملل کودکان: در تاریخ بشر کمتر پدیدهای را میتوان یافت که در مدتی کوتاه، به اندازه اینترنت، تجربه زیستن انسان را دگرگون کرده باشد. اگر انقلاب صنعتی شیوه تولید را تغییر داد و انقلاب چاپ، دسترسی به دانش را متحول ساخت، اینترنت مرزهای زمان، مکان و ارتباطات انسانی را درنوردید و سبک زندگی نسلهای جدید را از بنیان دگرگون کرد. هیچ گروهی نیز به اندازه کودکان تحت تأثیر این تحول قرار نگرفتهاند؛ نسلی که نخستین تجربههای یادگیری، بازی، دوستی، هویتیابی و حتی مشارکت اجتماعی خود را در کنار جهان واقعی، در فضای دیجیتال نیز تجربه میکند.
اما همین واقعیت، پرسشی بنیادین را پیش روی ما قرار میدهد: اگر اینترنت هرگز به وجود نمیآمد، کودکی چگونه بود؟ آیا کودکان صرفاً آرامتر و کمخطرتر زندگی میکردند یا اساساً از بسیاری از فرصتهایی که امروز جزء لاینفک حقوق آنان تلقی میشود نیز محروم میماندند؟ پاسخ به این پرسش، صرفاً نوستالژیک یا جامعهشناختی نیست؛ بلکه به قلب مباحث حقوق کودک در قرن بیستویکم راه مییابد.