شهید داریوش رضایینژاد میدانست احتمال دارد هدف بعدی ترور باشد، اما مسیر فعالیتهای علمیاش را تغییر نداد؛ مسیری که اول مرداد ۱۳۹۰ به شهادت او انجامید.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری: اول مردادماه، تنها یادآور ترور یک دانشمند جوان نیست؛ یادآور مسیری است که از شهری کوچک در استان ایلام آغاز شد و به یکی از مهمترین مراکز علمی و پژوهشی کشور رسید. نام شهید داریوش رضایینژاد بیش از آنکه با روز شهادتش شناخته شود، با نبوغ، پشتکار و انتخابی گره خورده است که سرنوشت او را رقم زد؛ انتخاب ماندن در ایران و بهکارگیری دانش خود در مسیر پیشرفت کشور، آن هم در روزگاری که پیشنهادهای علمی و پژوهشی از خارج از کشور میتوانست آیندهای متفاوت برای او رقم بزند.
روایت زندگی رضایینژاد، داستان جوانی است که محدودیتهای جغرافیایی و کمبود امکانات هرگز نتوانست مانعی بر سر راه استعدادش باشد. او در شهری رشد کرد که سالهای کودکیاش با جنگ تحمیلی و محرومیتهای ناشی از آن گره خورده بود، اما همین شرایط نیز نتوانست عطش او برای آموختن را خاموش کند.