سلمان به چنان طهارت روحی دست یافته بود که طبق روایات شیعه، در طول زندگی طولانیاش هرگز به غیر از خدای یگانه سجده نکرد و همواره محرم اسرار الهی و علوم نبوی و علوی بود.
به گزارش خبرنگار مهر، پیش از آنکه خورشید اسلام از افق مکه بتابد و قلوب حقطلبان را تسخیر کند، در اواخر دوران ساسانی و سالها پیش از هجرت نبوی، در خاک ایران و در فضایی آکنده از سنتهای مذهبی زرتشتی، فرزندی چشم به جهان گشود که تاریخ او را به نام «روزبه» یا در برخی روایات «مابه» و «مهران» فرزند «خَشبوذان» یا «بدخشان» ثبت کرده است.
زادگاه او بر اساس دقیقترین پژوهشها و روایات تاریخی، روستای «جی» از توابع اصفهان یا منطقهای در دشت شیراز و کازرون بوده است. پدر روزبه از دهقانان با نفوذ، ثروتمند و روحانیون زرتشتی بود که کار پاسداری از آتشِ آتشکده را برعهده داشت و به دلیل موقعیت مذهبی و اجتماعیاش، از منزلت بالایی برخوردار بود.