۱۹:۵۳ – ۳۰ تير ۱۴۰۵
جان گرفتن دوباره قصههای ماندگار؛ از شناخت جامعه مذهبی تا احیای فیلمنامهنویسی در سینمای ایران را لازم دارد.
باشگاه خبرنگاران جوان– در ادامه بررسی پرونده فقدان سینمایی جامعه مذهبی بر روی پرده نقرهای این بار سراغ لاغر بودن فیلمنامهها در سینمای ایران رفتهایم.
اگر قرار باشد از مهمترین چالشهای امروز سینمای ایران سخن گفته شود، بیتردید یکی از نخستین پاسخها به بحران فیلمنامه بازمیگردد. سالهاست بسیاری از منتقدان و سینماگران معتقدند سینمای ایران، بیش از هر چیز، از کمبود قصههای تازه، شخصیتهای ماندگار و روایتهای اصیل رنج میبرد؛ بحرانی که در حوزه آثار اجتماعی و بهویژه فیلمهایی که به زندگی، جهانبینی و زیست فرهنگی خانوادههای مذهبی میپردازند، نمود پررنگتری پیدا کرده است. تا زمانی که قصهای دقیق، شخصیتی باورپذیر و ایدهای روشن وجود نداشته باشد، حتی حرفهایترین کارگردانی و پرهزینهترین تولید نیز نمیتواند مخاطب را با خود همراه کند.
