حتماً بارها برای شما هم پیش آمده است که دایرکت اینستاگرامتان از قربان صدقههایی در وصف یک موجود فرازمینی پر شده باشد، اینجا فضای مجازی است، آدمها در دنیای مجازی، حرف دلشان را با لایک میزنند و تو نمیدانی، قلبهای مجازی، جسارتی به آدم میدهند که در دنیای واقعی همیشه به دنبال آن هستی.
به گزارش سیتنا، از دریچهی یک پنجرهی مجازی دایرهای شکل، به قلبت نفوذ میکنند و چنین فکر میکنی که این مخاطب بیهمتای مجازی با همهی آدمهای حقیقی دور و اطرافت برابری میکند و آن وقت تصمیم میگیری تا پای او را که در لبهی پنجرهی مجازی نشسته است، بگیری و به دنیای واقعی خودت بکشانی، قلبهای مجازی کار خودشان را کردهاند و تو حتی نمیتوانی خودت را متقاعد کنی که همه چیز از یک لایک آغاز شد!
آشناییها و ازدواجهای اینترنتی با پیامرسانهایی مثل «یاهومسنجر» آغاز شد و با پیشرفت روز افزون تکنولوژی، ساکنان، آن پیامرسان را مثل شهر متروکهای رها کرده و به سراغ بعدی رفتند، بعدها «فیس بوک» فرصتی فراهم کرد تا دنیا را زیباتر از آن چه هست، ببینیم، آپلود عکسهایی از چهرههای بیعیب و نقص و یافتن فضایی که هیچ مرزی نمیشناخت، جرات میبخشید تا برای مخاطبان مجازیات پیام بگذاری و دل خوش کنی «شاید این خودش باشد».
ظهور پیامرسانهای متنوع این جرات را به ساکنان سرتاسر دنیا داد تا با ایجاد یک دهکدهی جهانی، دور هم جمع شده و دنبال همتای مجازیشان بگردند، حقیقی شدن روابط مجازی و در برخی موارد به ازدواج ختم شدن آن، نظرات موافقان و مخالفان بسیاری را برانگیخته است.