گروه فناوری خبرگزاری دانشجو- حمیده آقاجانی؛ همه ما با کلمه پارک آشنا هستیم، مکانی سرسبز با درختان بسیار و نیمکتهایی که هر روز غروب در خنکای هوا پدربزرگها و مادربزرگها بر روی آنها مرور خاطرات میکنند و بچهها سرسره را پله پله بالا میروند و با سرعت در سراشیبی میافتند و به انتها میرسند.
اصلا این سرسره عجیب شبیه زندگی است؛ پله پله بالا میرویم و در مسیر زندگی یاد میگیریم، وارد دانشگاه میشویم و کم کم در سراشیبی زندگی قرار میگیریم. هر کدام رویایی برای رسیدن به سراشیبیهای زندگیمان داریم. در گذشته هر کدام از ما که از دانشگاه فارغ التحصیل میشدیم پشت میز مدیریتی می نشستیم، اما از یک جایی به بعد نسل دانشگاهی به شغل مدیریتی اعتقادی نداشت، به دنبال صنعت و تولید محصولات جدید و هایتک بود.
با همین رویکرد بود که در کنار دانشگاهها یک پارک ساخته شد؛ پارکی که اسمش ، اتاق های ملاقات و کنفرانس، خدمات دفتری؛ ارائه خدمات مشاورهای در زمینه راه اندازی کسب و کار، تهیه برنامه کسب و کار، فنی و بازاریابی به کارآفرینان دانست.