
سیدعلی صالحی از نسبت شعر، مردم و تنهایی شبانه میگوید؛
ما فقط شعرها را شکار میکنیم
با انتشار مجموعه ششجلدی «طربنامه کائنات»، سیدعلی صالحی از جهان شعری خود، نسبت شاعر با مردم، راز نوشتن در شب، خاطره همکاری با خسرو شکیبایی و این باور دیرینهاش میگوید که شعر چیزی نیست که شاعر بیافریند، شعر پیش از او وجود دارد و تنها باید آن را کشف کرد.
سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – بهاءالدین مرشدی: یک وقتی بود سید علی صالحی کتاب شعری منتشر کرده بود و اسمش را گذاشته بود «عاشق شدن در دی ماه، مردن به وقت شهریور»، اسم کتاب خودش یک شعر کامل است. یا این کتاب تازهاش که شش دفتر شعر است و انتشارات بدرقه جاویدان منتشر کرده. اسمش را گذاشته «طربنامه کائنات» و برای همین کتاب است که قرار میگذاریم تا با او گفتوگو کنیم. جلد کتابها را هادی حیدری طراحی کرده و سید را در شاعرانهترین شکل ممکن نشان داده است. وقتی گفتوگو را شروع میکنم یادم به خاطرهای میافتد که از او در خیابان دارم. همان وقتی که میخواست سوار تاکسی شود که یک وقتی یک جایی تعریفاش میکنم. اما خاطره نسل ما از سید علی صالحی به شعرهایی برمیگردد که دارینوش «نامهها» و «نشانیها»ی او را با صدای خسرو شکیبایی منتشر کرد. صدایی که هروقت میخواهید شعری از صالحی بخوانید حتما توی سر شما تکرار میشود. در این خاطرات هستم که گفتوگویم را با او آغاز میکنم.
